Bajka o sierotce Marysi i zaczarowanym orzechu

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, w małym domku na skraju lasu, mieszkała mała dziewczynka o imieniu Marysia. Nie miała już mamy ani taty, ale w jej sercu mieszkała ogromna dobroć. Każdego dnia opiekowała się starym kotem Mruczkiem i podlewała kwiatki na parapecie.

Pewnego wieczoru, gdy księżyc świecił jasno, Marysia usłyszała ciche pukanie do drzwi. Otworzyła i zobaczyła małego, kulejącego zajączka. "Zgubiłem się w lesie i boli mnie łapka" – powiedział drżącym głosikiem. Marysia bez wahania zaprosiła go do środka, opatrzyła mu łapkę miękkim listkiem i nakarmiła marchewką.

Rano zajączek podziękował i wręczył Marysi maleńki, złocisty orzech. "To zaczarowany orzech – powiedział. Kiedy będziesz smutna, potrzyj go trzy razy, a pojawi się ktoś, kto cię pocieszy." Marysia schowała orzech do kieszeni fartuszka i uśmiechnęła się.

Po kilku dniach Marysia poczuła się samotna. Usiadła na ławce przed domem i potarła orzech. Nagle zza krzaków wyskoczyła wiewiórka z puszystym ogonem. "Cześć! Chcesz pobawić się ze mną w chowanego?" – zapytała. Marysia zgodziła się z radością. Bawiły się do zachodu słońca.

Innym razem, gdy Marysia martwiła się, że nie ma drewna na opał, znów potarła orzech. Tym razem pojawił się stary dzięcioł, który zapukał w pień i pokazał jej, gdzie leży sucha gałąź. Marysia podziękowała i przyniosła drewno do domu.

Z czasem Marysia zrozumiała, że orzech działa tylko wtedy, gdy ona sama jest dobra i otwarta na innych. Pewnego dnia spotkała w lesie małego chłopca, który płakał, bo zgubił drogę do domu. Marysia wzięła go za rękę i zaprowadziła do swojej chatki, a potem pomogła mu znaleźć jego dom.

Kiedy wróciła, orzech zniknął. Marysia poczuła smutek, ale zaraz potem usłyszała znajome głosy: zajączek, wiewiórka i dzięcioł przyszli do niej z koszykiem jagód. "Nie potrzebujesz orzecha – powiedzieli. Masz nas, przyjaciół." Marysia przytuliła ich wszystkich i zrozumiała, że największym skarbem jest dobre serce.

Tej nocy, leżąc w łóżku z Mruczkiem u boku, Marysia patrzyła przez okno na migoczące gwiazdy. Czuła się szczęśliwa i bezpieczna. Wiedziała, że choć nie ma rodziców, ma przyjaciół i swoją małą chatkę. Zamknęła oczy i zasnęła spokojnie, a księżyc cicho nucił jej kołysankę.