Bajka o latającym marzeniu

— Bajka do czytania —

W małym, słonecznym lotnisku, otoczonym zielonymi wzgórzami, mieszkał sobie mały samolot o imieniu Iskierka. Iskierka nie był ani największy, ani najszybszy na pasie startowym. Miał żółte skrzydła i niebieskie śmigło, które kręciło się wesoło, kiedy tylko o tym pomyślał.

Każdego ranka Iskierka patrzył, jak większe samoloty – Błyskawica i Szybki – startują z hukiem i znikają w chmurach. „Ja też chcę być taki szybki!” – myślał. Trener, stary samolot Widnokrąg, mówił mu: „Każdy ma swoje zadanie, Iskierko. Nie chodzi tylko o prędkość.”

Pewnego dnia, kiedy Iskierka ćwiczył loty nad łąką, usłyszał cichy płacz. To była mała chmurka Kropelka, która utknęła między gałęziami starego dębu. „Pomóż mi, proszę! Zaplątałam się i nie mogę się wydostać.” Iskierka nie wiedział, jak pomóc – jego skrzydła były za duże, żeby wlecieć między gałęzie.

Ale Iskierka przypomniał sobie, co mówił trener: „Prawdziwa siła to nie szybkość, ale chęć pomocy.” Zaczął delikatnie dmuchać swoim śmigłem w liście, aż te rozstąpiły się i Kropelka mogła się wyślizgnąć. Chmurka uśmiechnęła się i podziękowała, a na jej policzkach pojawiły się dwa małe promyki słońca.

Wieczorem, gdy reszta samolotów wracała do hangarów, Błyskawica i Szybki przechwalali się, jak szybko okrążyli góry. Iskierka stał cicho, ale Kropelka przyleciała i opowiedziała wszystkim, co zrobił. Wszystkie samoloty spojrzały na niego z podziwem. „Pomogłeś, kiedy my tylko się ścigaliśmy” – powiedział Widnokrąg. „To jest najcenniejsze.”

Iskierka poczuł, że jego śmigło kręci się jeszcze radośniej. Zrozumiał, że nie trzeba być najszybszym, żeby być ważnym. Każdy może zrobić coś dobrego, nawet małymi skrzydłami. A czasem to właśnie te małe czyny zostają w sercach innych na zawsze.

Gdy słońce schowało się za wzgórzami, Iskierka wrócił do swojego hangaru. Niebo nad nim było usiane gwiazdami, a wiatr cicho nucił kołysankę. Mały samolot ułożył skrzydła wygodnie i przymknął reflektory, myśląc o tym, jak miło jest pomagać.

Iskierka zasnął, a w jego śnie unosił się nad łąką pełną uśmiechniętych chmur. I tak, w ciszy nocy, nawet najcichsze marzenia mogą latać wysoko. Dobranoc, Iskierko. Dobranoc, przyjacielu.