Samochodzik Bąbelek i wielki wyścig

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym miasteczku Motornikowo mieszkał mały, czerwony samochodzik o imieniu Bąbelek. Miał okrągłe, błyszczące reflektory i wesoły klakson, który brzmiał jak śmiech. Bąbelek uwielbiał pędzić po ulicach, ale najbardziej na świecie chciał wygrać w corocznym Wyścigu Przyjaźni.

Każdego ranka Bąbelek ćwiczył: skręcał w lewo, w prawo, hamował i przyspieszał. Jego przyjaciele – zielony terenowiec Gbur i żółty kabriolet Promyk – kibicowali mu z całych sił. „Dziś na pewno wygrasz!” – wołali, a Bąbelek uśmiechał się od zderzaka do zderzaka.

Nadszedł dzień wyścigu. Na starcie stanęły dziesiątki samochodzików. Bąbelek stał na samym początku, gotowy do startu. Nagle usłyszał cichy płacz. To był mały, niebieski samochodzik o imieniu Iskierka. Jej koło przebiło się, a ona nie mogła wziąć udziału w wyścigu.

Bąbelek zawahał się. Wyścig zaraz się zacznie, a on tyle trenował! Ale widział smutek Iskierki i wiedział, że musi pomóc. „Poczekaj, pomogę ci!” – powiedział i podjechał do niej. Szybko wymienił koło na zapasowe, które zawsze woził w bagażniku.

Gdy skończył, wyścig już się rozpoczął. Inne samochodziki odjechały, a Bąbelek został na starcie. Iskierka uśmiechnęła się: „Dziękuję, Bąbelku! Jedź, jeszcze możesz ich dogonić!” Bąbelek ruszył, ale wiedział, że szansa na wygraną zniknęła.

Jechał ile sił w kołach, ale gdy dotarł do mety, zobaczył, że wygrał Gbur. Wszyscy klaskali i krzyczeli z radości. Bąbelek spuścił reflektory, ale wtedy Gbur podjechał do niego. „Bąbelku, bez twojej pomocy Iskierka nie mogłaby dziś jeździć. Jesteś prawdziwym mistrzem!” – powiedział i wręczył mu złoty medal za największe serce.

Bąbelek poczuł, jak ciepło rozchodzi się po jego silniku. Zrozumiał, że wygrana nie zawsze polega na byciu pierwszym. Czasem najważniejsze jest to, by być dobrym dla innych. Iskierka podjechała i trąbiła wesoło: „Jesteś moim bohaterem!”

Wieczorem wszystkie samochodziki wróciły do garaży. Bąbelek stał w swoim, a przez okno wpadało światło księżyca. Był zmęczony, ale szczęśliwy. Zamknął oczy, a wokół zapanowała cisza. Gwiazdy na niebie migotały jak małe światełka. „Dobranoc, Bąbelku” – szepnął wiatr. I Bąbelek zasnął spokojnie.