Rycerz Leon i Smok Kłębek

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, w krainie pełnej zielonych wzgórz i błękitnych strumieni, żył sobie rycerz o imieniu Leon. Miał on lśniącą zbroję, ostry miecz i odwagę wielką jak góra. Ale najbardziej ze wszystkiego kochał spokój i ciszę lasu. Każdego ranka wyruszał na spacer, słuchając śpiewu ptaków i szumu liści.

Pewnego dnia do wioski przybiegł zdyszany posłaniec. – Smok! Smok w jaskini za wzgórzem! Porywa owce i zieje ogniem! – krzyczał. Mieszkańcy popatrzyli na Leona. – Musisz go pokonać! – zawołali. Leon westchnął, włożył hełm i ruszył w stronę wzgórza, choć wolałby zostać w domu i poczytać książkę o motylach.

Gdy dotarł do jaskini, zobaczył wielkiego, zielonego smoka. Smok miał łuski błyszczące jak szmaragdy i ogromne, smutne oczy. Zamiast zionąć ogniem, kichał i z nozdrzy wydobywał się tylko mały, niebieski płomyk. – Przepraszam – powiedział smok cichutko. – To przez katar. Nie chciałem straszyć owiec, ale one uciekły, gdy kichnąłem.

Leon opuścił miecz. – Jak masz na imię? – zapytał. – Kłębek – odparł smok. – Bo jak lecę, to się zwijam w kłębek. A ogień? To tylko do podgrzewania herbaty, bo lubię ciepłą. Leon uśmiechnął się pod hełmem. – A owce? – dopytał. – One przyszły same, bo im zimno było. Grzałem je trochę, ale potem kichnąłem i uciekły.

Rycerz zaproponował, żeby Kłębek przyszedł do wioski i wszystko wyjaśnił. Smok bał się, że ludzie go przegonią, ale Leon obiecał, że będzie przy nim. Razem zeszli ze wzgórza. Mieszkańcy z początku chwycili za widły, ale Leon podniósł rękę. – To przyjaciel – powiedział. – On nie porywa owiec, tylko je ogrzewa. I ma katar.

Kłębek pokazał, jak delikatnie dmucha ciepłym powietrzem na zmarznięte kurczaki, a one od razu się rozweseliły. Dzieci zaczęły głaskać smoka po łuskach, a on mruczał jak wielki kot. Od tego dnia Kłębek zamieszkał w stodole, a Leon codziennie przynosił mu miód na katar i czytał mu bajki.

Wieczorami smok siadał na wzgórzu i ogrzewał okolicę, a latem ochładzał ją lekkim wiatrem. Ludzie przestali się bać, a owce same przychodziły do niego spać. Leon zrozumiał, że odwaga to nie walka, ale umiejętność dostrzeżenia prawdy i danie komuś szansy.

Gdy zapadł zmierzch, Leon i Kłębek usiedli na łące. Smok zwinął się w kłębek, a rycerz oparł się o jego ciepły bok. Patrzyli w niebo usiane gwiazdami. – Czas spać – szepnął Leon. – Jutro znów będziemy razem. I tak zasnęli, a księżyc cicho im przygrywał srebrnym światłem.

W pokoju małego słuchacza zrobiło się cicho. Bajka o rycerzu i smoku dla 7-latka dobiegła końca. Zamknij oczy, wyobraź sobie ciepły bok smoka i spokojne gwiazdy. Dobranoc, śpij słodko.