Tajemnica zaginionych ciastek

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku Pogodna Polana mieszkał policjant Leon. Miał niebieski mundur, ciepły uśmiech i zawsze chętnie pomagał mieszkańcom. Każdego ranka sprawdzał, czy dzieci bezpiecznie przechodzą przez ulicę, a starsze panie mogły liczyć na jego pomoc przy ciężkich zakupach.

Pewnego dnia do komisariatu wbiegła zdenerwowana pani Ania, która prowadziła piekarnię „Pod Złotym Rogalem”. – Panie Leonie, ktoś ukradł wszystkie moje czekoladowe ciastka! – zawołała. – Zniknęły w nocy, a ja miałam je sprzedać na festynie szkolnym – dodała ze smutkiem.

Policjant Leon wziął notes i udał się do piekarni. Obejrzał drzwi – były zamknięte, okna również. – Hm, żadnych śladów włamania – mruknął. – To musi być ktoś bardzo sprytny – dodał i postanowił porozmawiać z dziećmi z sąsiedztwa, które często bawiły się w pobliżu.

Mała Zosia i jej brat Kuba przyszli do Leona. – Widzieliśmy w nocy jakieś cienie koło piekarni – powiedziała Zosia. – Ale to nie był człowiek! – dodał Kuba. – Coś małego i puszystego – wyjaśnili. Leon podziękował im i zaczął szukać tropów w ogrodzie piekarni.

Pod krzakiem malin znalazł kilka orzechów i rudą sierść. – To może być wiewiórka – pomyślał. Poszedł do parku, gdzie mieszkała wiewiórka Bronisława. Na początku była bardzo nieśmiała, ale Leon spokojnie zapytał: – Bronisławo, czy wiesz coś o zaginionych ciastkach? Wiewiórka spuściła głowę.

Okazało się, że Bronisława zbierała zapasy na zimę, a zapach ciastek był tak kuszący, że nie mogła się oprzeć. – Przepraszam – wyszeptała. – Nie wiedziałam, że to dla festynu. Leon uśmiechnął się łagodnie: – Ważne, że chcesz naprawić swój błąd. Wiewiórka obiecała oddać wszystkie ciastka i pomóc w pieczeniu nowych.

Następnego dnia na festynie wszyscy jedli pyszne ciastka, a Bronisława została honorowym gościem. Dzieci nauczyły się, że zanim kogoś oskarżą, warto poznać jego historię. Leon zaś dostał od pani Ani wielki kosz rogalików.

Wieczorem policjant Leon wrócił do swojego małego domku. Usiadł na fotelu, popatrzył w rozgwieżdżone niebo i pomyślał: „Każdy może popełnić błąd, ale najważniejsze, by umieć go naprawić”. Potem zamknął oczy i zasnął spokojnie, a nad Pogodną Polaną świeciły gwiazdy.