Skarb na Wyspie Szepczących Fal

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, nad błękitnym morzem stał zamek, w którym mieszkała księżniczka Lila. Dziewczynka uwielbiała słuchać opowieści o piratach, ich żaglowcach i dalekich podróżach. Każdego wieczoru wyglądała przez okno na fale i marzyła o własnej przygodzie.

Pewnego dnia, przeglądając starą bibliotekę zamku, Lila znalazła zniszczoną mapę. Na pergaminie narysowana była wyspa w kształcie muszli, a przy niej krzyżyk. – To musi być skarb! – zawołała z radością. Postanowiła, że wyruszy na poszukiwania.

Nie chciała płynąć sama, więc poprosiła swojego przyjaciela, rycerza Rafała, żeby jej towarzyszył. Rafał zawsze był odważny i opiekuńczy. – Dobrze, księżniczko – powiedział z uśmiechem. – Razem odnajdziemy ten skarb. Spakowali trochę jedzenia, wodę i małą łódkę, którą rycerz miał przy zamkowym pomoście.

Wypłynęli o świcie, kiedy morze było gładkie jak szyba. Wiosła pluskały cicho, a mewy krążyły nad ich głowami. Lila patrzyła na mapę i wskazywała kierunek. Po kilku godzinach na horyzoncie pojawiła się wyspa – zielona, porośnięta palmami, z plażą z białego piasku.

Gdy przybili do brzegu, usłyszeli dziwny szmer. To fale szeptały, jakby chciały im coś powiedzieć. Ruszyli w głąb wyspy, między drzewa. Nagle zza skały wyszedł starszy pan w pirackim kapeluszu. Miał siwą brodę i życzliwe oczy. – Witajcie na mojej wyspie – powiedział łagodnym głosem. – Jestem kapitan Bursztyn, pilot, który strzeże skarbu.

Lila i Rafał początkowo się przestraszyli, ale duch pirata uśmiechnął się i zaprosił ich do jaskini. W środku nie było złota ani klejnotów, tylko stara skrzynia wypełniona muszelkami i listami. – To prawdziwy skarb – wyjaśnił kapitan. – Każda muszelka to wspomnienie przygody, każdy list to słowo od przyjaciela. Największym bogactwem jest to, co nosicie w sercach: odwagę i przyjaźń.

Księżniczka i rycerz spędzili na wyspie cały dzień, słuchając opowieści kapitana Bursztyna o dalekich morzach. Na pożegnanie duch podarował im po jednej muszelce. – Pamiętajcie, że skarbem jest ta podróż i wasza przyjaźń – szepnął, po czym rozpłynął się w powietrzu.

Wrócili do zamku późnym wieczorem. Lila opowiedziała rodzicom i służbie o niezwykłej przygodzie. Od tamtej pory co wieczór patrzyła w niebo, gdzie gwiazdy przypominały kapitańskie latarnie. Zamykała oczy, trzymając muszelkę w dłoni, i czuła spokój. Dookoła panowała cisza, a morze nuciło kołysankę. Dobranoc, księżniczko. Dobranoc, rycerzu.