Pingwinek Piko i taniec gwiazd

— Bajka do czytania —

Daleko na południu, gdzie śnieg lśnił jak diamenty, a lodowe góry sięgały nieba, mieszkał mały pingwinek o imieniu Piko. Miał miękkie, puszyste piórka i wielkie, ciekawskie oczy. Każdego wieczoru, gdy słońce chowało się za horyzont, Piko siadał na największej kry i patrzył w niebo pełne gwiazd.

Pewnego dnia starsze pingwiny postanowiły urządzić wielki bal pod gwiazdami. Każdy miał zaprezentować swój taniec. Pingwinek Piko bardzo się ucieszył, ale zaraz potem poczuł niepokój – nie umiał tańczyć tak jak inne pingwiny. Próbował krok za krokiem, ale jego nogi plątały się i ślizgały po lodzie.

Jego przyjaciel, foka Fela, zaśmiała się życzliwie: – Piko, ty tańczysz jakbyś chciał przytulić ziemię! Pingwinek spuścił wzrok. – Nie umiem tak ładnie jak wy – szepnął. Fela pokiwała głową. – Może twój taniec jest inny, nie gorszy. Posłuchaj swojego serca.

Następnego dnia Piko postanowił pójść na sam skraj lodowca, gdzie nikt go nie widział. Zamknął oczy i zaczął poruszać się tak, jak podpowiadało mu serce. Machał skrzydłami, kręcił się w kółko i podskakiwał. To nie był żaden znany taniec – to był taniec Piko.

Kiedy nadszedł wieczór balu, wszystkie pingwiny stanęły w kręgu. Jedne tańczyły elegancko, inne szybko i radośnie. W końcu przyszła kolej na Piko. Serce mu biło jak szalone, ale przypomniał sobie radę Feli. Zaczął tańczyć – śmiesznie, niezdarnie, ale z całego serca.

Na początku kilka pingwinów zachichotało. Jednak po chwili starszy pingwin, Biały Dziób, klasnął w skrzydła. – To jest prawdziwy taniec! – zawołał. – Bo płynie z wnętrza! Wtedy wszystkie pingwiny zaczęły bić brawo. Pipo poczuł, jak ciepło rozlewa mu się po brzuszku.

Tej nocy, po balu, Piko leżał na swojej lodowej kry i patrzył w gwiazdy. Migotały nad nim jak malutkie iskierki. – Jesteś wyjątkowy – zdawały się szeptać. Pingwinek uśmiechnął się i zamknął oczy. Wiedział, że nie musi być taki jak inni, by być kochanym.

W oddali słychać było cichy szum oceanu, a na niebie zapalały się kolejne gwiazdy. Piko ziewnął słodko i wtulił dziób w miękkie piórka. – Dobranoc, świecie – wyszeptał. – Dobranoc, mały tancerzu – odpowiedziała mu cisza. I tak zasnął, śniąc o tańcu pod gwiazdami.