Bajka o pingwinie dla 2 latka

— Bajka do czytania —

Mały pingwin Franio mieszkał na śnieżnej górze lodowej. Każdego ranka patrzył, jak inne pingwiny ślizgają się po lodzie i tańczą. Franio też bardzo chciał tańczyć, ale jego nóżki były jeszcze niezgrabne.

Pewnego dnia Franio wyszedł na lód i spróbował zrobić pierwszy krok. Jego łapki rozjechały się na boki, a on sam wywrócił się na brzuch. – Och! – westchnął. – To trudniejsze, niż myślałem.

Niedaleko pływała foka Lola. Zobaczyła, jak Franio próbuje i przewraca się. – Hej, Franiu! – zawołała. – Chcesz, żebym ci pomogła? Ja też kiedyś nie umiałam tańczyć na lodzie.

Franio podniósł się otrzepując śnieg z brzuszka. – Naprawdę? – zapytał. – Myślałem, że foki rodzą się z umiejętnością tańca. Lola zaśmiała się wesoło. – Nie, trzeba ćwiczyć. Pokażę ci prosty krok.

Lola położyła się płasko na lodzie i zaczęła kręcić się w kółko. – To się nazywa fokowy obrót! – zawołała. Franio spróbował zrobić to samo. Najpierw jego brzuszek się ślizgał, ale po chwili on też zaczął się kręcić.

– Udało się! – pisnął radośnie. Potem Lola nauczyła go, jak stawiać małe kroczki, żeby nie upaść. Franio ćwiczył i ćwiczył, aż w końcu tańczył lepiej niż inne pingwiny.

Gdy zaszło słońce, Franio był bardzo zmęczony, ale szczęśliwy. – Dziękuję, Lolu – powiedział. – Jutro pokażę ci nowy taniec. Foka pomachała płetwą i odpłynęła w siną dal.

Wieczorem Franio wślizgnął się do swojego gniazda z kamieni. Mama pingwinica otuliła go skrzydłem. – Byłeś dzielny, synku – szepnęła. Franio zamknął oczy i słyszał tylko cichy szum morza i śpiew gwiazd. Śniło mu się, że tańczy na lodzie z Lolą, a wszystko wokół iskrzyło się jak diamenty. Dobranoc, mały pingwinku. Śpij spokojnie.