Wielka Noc Piłek w Sklepie Zabawek

— Bajka do czytania —

W sklepie z zabawkami, gdy ostatnie światło zgasło, a klucz w drzwiach przekręcono, na półkach zaczęło się dziać coś niezwykłego. Piłki – małe i duże, gładkie i kolczaste, czerwone, niebieskie, w paski i w gwiazdki – powoli budziły się do życia.

– Jutro przyjdzie ważny gość – szepnęła mała żółta piłeczka do kangurzej skakanki. – Słyszałam, że mała Hania wybiera sobie prezent urodzinowy. – Wszystkie piłki westchnęły z nadzieją. Każda chciała być tą wybraną. Każda myślała: „Może to ja?”.

Zielona piłka do koszykówki wyprostowała się dumnie: – Jestem największa i najsilniejsza. Hania na pewno wybierze mnie! – A różowa piłka z błyszczącymi cekinami zakręciła się wesoło: – Ale ja jestem najładniejsza i tańczę najpiękniej!

Nagle z najwyższej półki odezwał się cichy głosik. To była szara, lekko przykurzona piłeczka do tenisa. – Ja nie mam ani rozmiaru, ani blasku… – powiedziała smutno. – Ale bardzo lubię, gdy ktoś mnie odbija i lecę wysoko w słońce.

Wtedy drzwi sklepu uchyliły się i weszła Hania z mamą. Dziewczynka rozejrzała się i podeszła prosto do kosza z piłkami. Wzięła do ręki żółtą, potem zieloną, w końcu spojrzała na szarą tenisową piłeczkę.

– Mamo, ta jest taka miła w dotyku – powiedziała Hania, głaszcząc filcową powierzchnię. – I wcale nie musi być największa, żeby skakać najwyżej. – Piłeczka tenisowa aż podskoczyła z radości. Zrozumiała, że nie trzeba być naj, żeby być ważnym.

Tamtej nocy, gdy Hania spała z nową piłką pod poduszką, w sklepie zapanowała cisza. Zielona i różowa piłka uśmiechnęły się do siebie. – Każda z nas jest inna – szepnęły. – I każda jest czyjąś ulubioną.

Gwiazdy za oknem migotały łagodnie, a księżyc kołysał cały sklep do snu. Piłki przestały rozmawiać i zasnęły, marząc o tym, że następnego dnia znów jakaś Hania odnajdzie swoją wyjątkową piłkę.