Przyjaciele z podwórka

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku mieszkał bury kotek o imieniu Mruczek. Mruczek lubił cicho siadać na parapecie i patrzeć na świat. Obok, w budzie, mieszkał piesek Basia – cały w brązowe łaty, z merdającym ogonem. Basia uwielbiał szczekać na wróble i skakać wysoko.

Pewnego dnia Mruczek wyszedł na podwórko. Zobaczył Basię, który gonił piłkę po trawie. „Cześć, Basiu!” – zamiauczał Mruczek. „Cześć, Mruczku! Pobawmy się!” – zaszczekał piesek. Mruczek nie wiedział, czy umie biegać za piłką. Spróbował – pobiegł, ale piłka toczyła się szybciej. Basia złapał ją pyskiem i przyniósł z powrotem. „Fajnie ci to wychodzi!” – pochwalił kotek.

Kotek zaproponował inną zabawę: „A może poszukamy cieni na płocie?” Basia nie rozumiał, ale zgodził się. Spacerowali po podwórku, a Mruczek pokazywał łapką cienie liści. „To jest liść, a to motylek!” – mruczał. Basia patrzył z zachwytem. Nagle zobaczył swoją własną łapę – cień był wielki, a Basia zaszczekał ze śmiechu. I tak bawili się, aż zrobiło się późno.

„Już prawie wieczór” – powiedziała mama kotka, wyglądając przez okno. „Czas na kolację”. Basia z Mruczkiem zrobili się smutni. „Ale jutro znów się spotkamy?” – zapytał piesek. „Oczywiście!” – odpowiedział kotek. „Zawsze możemy się bawić razem, nawet jeśli lubimy różne rzeczy”. I uścisnęli się – łapa z łapą.

Potem Basia pobiegł do budy, a Mruczek wrócił do domu. Mama pogłaskała go po głowie. „Śpij, mały przyjacielu” – szepnęła. Na niebie zapaliły się pierwsze gwiazdy. Mruczek zamknął oczy i słyszał ciche, spokojne merdanie – to Basia także kładł się spać, machając ogonem we śnie.

I tak, pod tą samą gwiazdą, kotek i piesek śnili o swoich przygodach. Wiedzieli, że nawet jeśli jeden woli gonitwy, a drugi cienie, i tak mogą być najlepszymi przyjaciółmi. Cisza otuliła domek, budę i całe podwórko. Dobranoc, Mruczku. Dobranoc, Basiu.