Bajka o Pawiu, który szukał przyjaciół

— Bajka do czytania —

W kolorowym lesie, gdzie drzewa miały liście we wszystkich odcieniach zieleni, mieszkał mały paw o imieniu Tęczek.

Tęczek miał ogon pełen barw: niebieskiego jak niebo, zielonego jak trawa i złotego jak słonko. Każdego ranka rozkładał go jak wachlarz i podziwiał swoje pióra.

Pewnego dnia Tęczek pomyślał: „Jestem taki piękny, na pewno każdy chce być moim przyjacielem!”. Poszedł więc na łąkę, gdzie bawiły się małe wiewiórki.

„Popatrzcie na mój ogon!” – zawołał Tęczek i rozłożył pióra. Wiewiórki spojrzały, ale jedna z nich powiedziała: „Ładne, ale my wolimy zbierać orzeszki. Chcesz się z nami bawić?”.

Tęczek wzruszył ramionami: „Nie, dziękuję. Moje pióra są zbyt piękne, żeby je brudzić orzeszkami”. I poszedł dalej.

Spotkał zajączka, który skakał po polanie. „Hej, zobacz mój ogon!” – krzyknął Tęczek. Zajączek uśmiechnął się: „Fajny, ale wolisz skakać ze mną?”. Tęczek pokręcił głową: „Nie, bo się zmęczę i pióra mi się pomną”. Zajączek wzruszył ramionami i odskoczył.

Tęczek został sam. Usiadł pod wielkim dębem i poczuł, że jest mu smutno. Nagle zobaczył małą myszkę, która próbowała przenieść duży żołądź. Myszka sapała i nie mogła go ruszyć.

Tęczek podszedł i zapytał: „Potrzebujesz pomocy?”. Myszka kiwnęła główką. Tęczek ostrożnie chwycił żołądź dziobem i pomógł go wtoczyć do norki. Myszka uśmiechnęła się: „Dziękuję! Jesteś bardzo miły. Chcesz się ze mną bawić?”.

Tęczek zgodził się i całe popołudnie bawił się z myszką. Nie rozkładał ogona, nie chwalił się piórami – po prostu skakał i śmiał się. I wtedy zrozumiał, że prawdziwi przyjaciele nie patrzą na kolor piór, tylko na to, jakie masz serce.