Olo, mały orangutan

— Bajka do czytania —

Daleko, daleko, w zielonej dżungli, mieszkał mały orangutan o imieniu Olo. Miał miękkie rude futerko i wielkie ciekawskie oczy. Każdego wieczoru przytulał się do swojej mamy i słuchał szumu drzew.

Pewnej nocy Olo nie mógł zasnąć. Przewracał się z boku na bok w swoim gnieździe z liści. – Mamo, dlaczego niebo jest takie czarne? – zapytał. – Ponieważ szykuje się do snu, kochanie – odpowiedziała mama.

– A czy mogę pójść zobaczyć, jak zasypia dżungla? – szepnął Olo. Mama uśmiechnęła się i skinęła głową. – Idź, ale pamiętaj, żeby być cicho i wrócić przed pierwszą gwiazdą.

Olo ostrożnie zszedł na dół. Spotkał małego motyla, który siadał na kwiatku. – Co robisz? – zapytał Olo. – Zwijam skrzydła, bo kwiat też idzie spać – odpowiedział motyl.

Potem Olo zobaczył żółwia powoli idącego pod wielki liść. – Żółwiu, dlaczego tak wolno idziesz? – Bo śpieszę się do mojego spokojnego miejsca na sen – odrzekł żółw. – Każdy potrzebuje chwili ciszy.

Olo wrócił do swojego gniazda. Mama czekała z otwartymi ramionami. – Widziałeś, jak natura przygotowuje się do snu? – zapytała. Olo skinął głową i ziewnął.

Mama pogłaskała Olo po głowie i zaczęła nucić cichą kołysankę o tańczących gwiazdach. Olo poczuł, jak jego powieki stają się ciężkie.

Nad dżunglą zapaliły się pierwsze gwiazdy, a Olo wtulił się w futro mamy. Zamknął oczy i pomyślał: ‚Jutro znów odkryję coś nowego, ale teraz czas na sen. Dobranoc, dżunglo. Dobranoc, mamo.’ I tak mały orangutan zasnął spokojnie.