Nucący braciszek

— Bajka do czytania —

Kaja miała pięć lat i właśnie dowiedziała się, że już niedługo w ich domu zamieszka ktoś nowy. Mały braciszek, którego rodzice przyniosą ze szpitala. Kaja cieszyła się, bo wyobrażała sobie, że będą razem skakać po kanapie i budować najwyższe wieże z klocków.

Kiedy wreszcie nadszedł ten dzień, Kaja ubrała swoją ulubioną sukienkę w żółte słoneczka i czekała przy drzwiach. Mama weszła z małym zawiniątkiem, a tata uśmiechał się od ucha do ucha. Położyli braciszka w miękkim koszyku, a Kaja zajrzała do środka. Leżał tam malutki człowieczek, który miał zamknięte oczy i delikatnie nucił coś pod nosem.

Kaja spróbowała z nim rozmawiać: – Cześć, jestem Kaja! Pobawimy się? Ale braciszek nie odpowiadał. Tylko nucił: mmm, mmm, mmm. Kaja zmarszczyła brwi. – Dlaczego on nie mówi? – zapytała mamę. – Jest jeszcze za mały – odpowiedziała mama. – Ale słyszy twój głos i twoje serce.

Przez kilka dni Kaja próbowała na różne sposoby. Pokazywała mu klocki, książeczki i pluszowego misia. On jednak ciągle nucił. Kaja poczuła się trochę smutna. Może on wcale mnie nie lubi? – pomyślała. Wieczorem usiadła koło koszyka i też zaczęła nucić, cichutko, prawie jak braciszek.

I wtedy stało się coś niezwykłego. Braciszek otworzył oczy, spojrzał na Kają i uśmiechnął się. Potem zaczął nucić trochę głośniej, a Kaja nucąc, wzięła go za małą rączkę. To była ich pierwsza rozmowa – bez słów, za to z melodią radości.

Od tamtej pory Kaja codziennie nucąco opowiadała braciszkowi o swoich przygodach. Gdy był smutny, nuciła wesoło, a gdy on płakał, nuciła cichutką kołysankę. Pewnego wieczoru, gdy słońce chowało się za firanką, Kaja ułożyła się obok koszyka. Nuciła najpiękniejszą melodię, jaką znała – tę od serca.

Braciszek zamknął oczy, a jego oddech stał się równy i spokojny. Kaja też poczuła, że jej powieki robią się ciężkie. Nad domem zapadła cisza, a na niebie zapaliły się pierwsze gwiazdy. Kaja szepnęła: – Dobranoc, mały braciszku. I razem, w cichym nuceniu, zasnęli.

Bajka o nowym rodzeństwie kończy się spokojnie – tak jak każdej nocy, gdy miłość otula dom ciepłem i bliskością. Nawet jeśli nie ma słów, najważniejsze jest to, że jesteśmy razem.