Bajka o nocy u dziadków

— Bajka do czytania —

Kuba po raz pierwszy nocował u dziadków. Bardzo się cieszył, bo uwielbiał ich dom, który pachniał ciasteczkami i starymi książkami. Babcia powiesiła na oknach firanki w żółte słoneczniki, a dziadek przygotował w ogrodzie koc, żeby mogli oglądać gwiazdy.

– A kiedy zaczniemy bawić się robotem? – zapytał Kuba, tupiąc nogą. Miał ze sobą nową zabawkę, która świeciła i jeździła. Babcia uśmiechnęła się i powiedziała: – Najpierw zjemy kolację, a potem zrobimy coś jeszcze lepszego. Kuba nie był pewien, czy coś może być lepsze od robota.

Przy stole czekała miska gorącej zupy pomidorowej z makaronem w kształcie gwiazdek. Dziadek opowiadał, jak kiedyś sam robił takie gwiazdki z ciasta. Kuba słuchał i zapomniał nawet o zabawce. Każda łyżka smakowała jak małe niebo.

Po kolacji dziadek zapalił lampkę naftową i powiedział: – Chodź, pokażę ci sekret ogrodu. Wyszli na dwór, a tam trawa była srebrna od rosy. Kuba podniósł głowę i zobaczył tyle gwiazd, że aż zakręciło mu się w głowie.

– Widzisz tamtą małą, czerwonawą? – spytał dziadek. – To Mars. A tam, obok Wielkiego Wozu, świeci Gwiazda Polarna. Kuba patrzył i patrzył, a każda gwiazda wydawała się opowiadać jakąś historię. Zauważył nawet jedną bardzo jasną, która migotała wesoło.

Babcia przyniosła kubki z ciepłym mlekiem i usiadła obok. – Kiedy byłam mała, też uwielbiałam gwiazdy – szepnęła. – Marzyłam, żeby razem z tatą liczyć je co wieczór. Ale tata zawsze mówił, że ważniejsze jest nie to, ile ich zobaczysz, ale to, że patrzysz w to samo niebo z kimś, kogo kochasz.

Kuba pomyślał o swoim robocie, który został w pokoju. Nagle zrozumiał, że bieganie i świecenie nie są najważniejsze. Najważniejsze było to, że dziadek trzyma go za rękę, a babcia nuci starą melodię. Czuł ciepło, jakby ktoś otulił go kocem radości.

Wrócili do domu, a w łazience pachniało mydłem i rumiankiem. Babcia pomogła Kubie umyć zęby, a dziadek przyniósł piżamę w misie. Kuba położył się do łóżka, a za oknem wciąż widział znajome gwiazdy. Babcia usiadła na brzegu i pogłaskała go po włosach. – Dobranoc, wnusiu – powiedziała cicho.

– Dobranoc – szepnął Kuba, zamykając oczy. Czuł się lekki jak piórko i bezpieczny. Gwiazdy tańczyły na suficie, a on płynął razem z nimi w sen pełen spokoju. Nigdy nie zapomniał tej nocy u dziadków, kiedy czas płynął wolno i słodko, jak miód z łyżeczki.