Bajka o małej myszce i jej noclegu

— Bajka do czytania —

Mała myszka Zuzia ziewnęła i potarła oczka. Było już ciemno, a ona nie miała jeszcze gdzie spać. – Pójdę poszukać noclegu u przyjaciół – piszczała cichutko.

Zuzia zapukała najpierw do domku jeżyka. – Mogę u ciebie przenocować? – spytała grzecznie. Jeżyk uśmiechnął się i powiedział: – Wejdź, ale jest u mnie bardzo kolczasto. Zuzia położyła się na poduszce, ale zaraz podskoczyła – kolec ją ukłuł. – Dziękuję, ale u ciebie jest zbyt kłujące – powiedziała i pobiegła dalej.

Potem trafiła do norek bobra. Bóbr chrapał głośno, a jego nora pachniała mokrym drewnem. Zuzia próbowała zamknąć oczy, ale chrapanie było tak donośne, że aż trzęsły się ściany. – Głośno tu jak na koncercie żab – westchnęła myszka i wymknęła się cichutko.

Kolejnym domem była chatka wiewiórki. Wiewiórka była bardzo miła, ale w jej spiżarni pełno było orzechów, a Zuzia bała się, że któryś spadnie jej na głowę. – A jeśli orzech mnie uderzy? – pomyślała. – Lepiej poszukam dalej – zdecydowała i podreptała przed siebie.

W końcu Zuzia wróciła do swojej małej norki pod korzeniem wielkiego dębu. W środku było cicho, miękko i pachniało siankiem i mlekiem. Położyła się na swoim posłaniu, nakryła listkiem i westchnęła z ulgą. – Jak tu dobrze – wyszeptała.

Na niebie zaświeciły pierwsze gwiazdy. Jedna z nich mrugnęła do Zuzi, a ona zamknęła oczy. – Dobranoc, gwiazdeczko – szepnęła. I tak mała myszka zasnęła spokojnie we własnym, przytulnym kąciku.