Bajka o wydrze, która szukała spokoju

— Bajka do czytania —

Nad czystym, błękitnym jeziorem mieszkała mała wydra o imieniu Fela. Fela uwielbiała pływać, nurkować i gonić rybki. Każdego dnia od rana do wieczora była w ruchu.

Pewnego popołudnia Fela poczuła się zmęczona. Woda już jej nie bawiła, a nawet jej ulubione kamienie do zbierania wydawały się nudne. – Coś jest nie tak – pomyślała i usiadła na brzegu, patrząc na swoje odbicie.

Wtem zobaczyła starą żółwicę, która leniwie wygrzewała się na słońcu. – Dlaczego nic nie robisz? – zapytała Fela zdziwiona. Żółwica uśmiechnęła się powoli. – Robię coś ważnego. Odpoczywam.

Fela nigdy nie słyszała, żeby odpoczynek był ważny. – A można odpoczywać codziennie? – zapytała. Żółwica skinęła głową. – Można, a nawet trzeba. Cisza i spokój dodają sił.

Zaciekawiona mała wydra postanowiła spróbować. Położyła się na miękkim mchu, zamknęła oczy i słuchała tylko szumu wody i śpiewu ptaków. Powoli jej oddech stał się spokojniejszy.

Po chwili poczuła, że całe jej ciało jest lekkie jak piórko. Kiedy otworzyła oczy, zobaczyła, że niebo nabrało różowego koloru. – To był piękny odpoczynek – szepnęła do siebie.

Od tego dnia Fela każdego wieczoru znajdowała chwilę na ciszę. I zawsze potem spała słodko i mocno, bo wiedziała, że spokój jest jak przyjaciel, który zawsze czeka.

Gdy słońce zaszło, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, Fela zwinęła się w kłębek w swojej norce nad wodą. – Dobranoc, jezioro. Dobranoc, gwiazdy. Dobranoc, mój mały spokoju – wyszeptała i zasnęła.