Bajka o małym misiu polarnym i spadającej gwieździe

— Bajka do czytania —

Mały Miś Polarny mieszkał w białej, śnieżnej krainie, gdzie wszystko było miękkie i ciche. Każdego wieczoru patrzył na niebo pełne gwiazd i zastanawiał się, dokąd one idą, gdy słońce wstaje.

Pewnego dnia, gdy słońce chyliło się ku zachodowi, mały Miś Polarny wyruszył na spacer po lodowej polanie. Jego futerko było puszyste jak śnieg, a oczy błyszczały jak dwa małe brylanciki.

Po drodze spotkał przyjaciela – pingwinka, który skakał radośnie po kry. Pingwinek powiedział: „Misiu, widziałeś, jak gwiazdy spadają? Każda z nich spełnia jedno marzenie przed snem.”

Miś Polarny zdziwił się. „Naprawdę? A jakie marzenie ty masz?” – zapytał. Pingwinek odpowiedział: „Chcę, żeby każdy wieczór był ciepły i spokojny, jak nasze przytulanki.”

Mały Miś szedł dalej i zobaczył, jak jedna mała gwiazda spada z nieba prosto na śnieg. Podbiegł do niej i szepnął: „Gwiazdeczko, czy mogę mieć jedno marzenie?”

Gwiazda zamigotała cicho i odpowiedziała: „Oczywiście, misiu. Ale pamiętaj, że marzenia spełniają się, gdy jesteś cicho i spokojnie.” Miś pomyślał chwilę i powiedział: „Chcę, żeby każda noc była pełna ciepłych snów o przygodach.”

Od tej chwili mały Miś Polarny wracał do swojej śnieżnej nory, kładł się na miękkiej poduszce i zamykał oczy. Wiedział, że gwiazdy nad nim czuwają i każdej nocy przynoszą mu sny pełne śmiechu i przyjaźni.

I tak każdego wieczoru, gdy zapadał zmrok, mały Miś Polarny zasypiał spokojnie, a wokół niego rozlegała się cisza. Tylko od czasu do czasu słychać było delikatny szum wiatru, który kołysał go do snu.