Bajka o małym piesku, który szukał swojego miejsca

— Bajka do czytania —

Pikselek był małym, rudym pieskiem o wielkich, brązowych oczach i jednym uszku, które zawsze sterczało do góry. Mieszkał w schronisku, w małym kojcu, ale marzył o tym, by znaleźć swój własny dom – taki, w którym będzie mógł spać na miękkiej poduszce i dostawać smakołyki po obiedzie.

Pewnego dnia, gdy słońce świeciło wysoko na niebie, Pikselek postanowił, że wyruszy w świat. Prześlizgnął się przez małą dziurę w płocie i pobiegł w stronę lasu. Po drodze spotkał wiewiórkę, która zbierała orzechy. – Gdzie idziesz, mały piesku? – zapytała wiewiórka. – Szukam swojego miejsca – odpowiedział Pikselek. – Miejsca, gdzie będę kochany.

Wiewiórka zaprowadziła go do swojej dziupli na drzewie. Było tam ciepło i pachniało mchem, ale Pikselek nie mógł wejść po gałęziach. – To nie jest miejsce dla mnie – westchnął. Podziękował wiewiórce i ruszył dalej.

Po chwili spotkał zająca, który skakał po łące. – Chodź, pokażę ci moją norę! – zawołał zając. Nora była długa i ciemna, a Pikselek bał się, że się zgubi. – Dziękuję, ale to nie jest dom dla pieska – powiedział grzecznie i pobiegł dalej.

Zmęczony i głodny usiadł pod wielkim dębem. Nagle usłyszał cichy płacz. To była mała dziewczynka o imieniu Zosia. – Zgubiłam się – szlochała. Pikselek podszedł do niej i polizał ją po ręce. – Nie martw się, pomogę ci znaleźć drogę do domu – jakby powiedział merdając ogonem.

Razem szli przez las, aż wyszli na polanę, gdzie stał mały, biały domek. – To mój dom! – ucieszyła się Zosia. W drzwiach stała jej mama, która przytuliła córkę. Gdy zobaczyła Pikselka, uśmiechnęła się. – Wygląda na to, że znalazłeś dzisiaj swojego przyjaciela – powiedziała. – I swój dom – dodała Zosia, biorąc pieska na ręce.

Tego wieczoru Pikselek po raz pierwszy spał na miękkiej poduszce, a Zosia głaskała go po głowie. Patrzyli przez okno na gwiazdy, a piesek czuł, że wreszcie znalazł swoje miejsce – tam, gdzie jest miłość i bezpieczeństwo. – Dobranoc, Pikselku – szepnęła Zosia. – Dobranoc – odpowiedział cichutkim merdnięciem ogona.