Bajka o małym kotku i gwiazdkowej przygodzie

— Bajka do czytania —

Mały kotek o imieniu Mia miał mięciutkie, szare futerko i ogonek, który zawsze stawał na baczność, gdy był ciekawy. Każdego wieczoru, przed snem, lubił siadać na parapecie i patrzeć w niebo. Dziś było wyjątkowo – na ciemnym granacie pojawiły się tysiące małych, błyszczących kropek.

Kotek Mia zamruczał cicho, bo zastanawiał się, czym są te świecące punkciki. – Czy to iskierki z uśmiechów moich przyjaciół? – pomyślał. Spojrzał na śpiącego obok pluszowego zajączka i na fotel, w którym drzemała jego misia. Wszyscy wyglądali spokojnie i szczęśliwie.

Nagle jedna z gwiazdek zrobiła się większa i zaczęła spływać w dół, jakby chciała się przywitać. Mia wyciągnął łapkę, a gwiazdka usiadła mu na nosie, mrucząc cichutko jak dzwoneczek. – Jestem iskierką z uśmiechu twojej mamy – szepnęła gwiazdka. – Każdy dobry uśmiech zostawia taki ślad na niebie.

Kotek uśmiechnął się szeroko, a gwiazdka odleciała z powrotem między inne, tańcząc wesoło. Mia poczuł, że jego brzuszek jest pełen ciepła, jakby ktoś nalał tam mleka z odrobiną miodu. Postanowił, że zawsze będzie się uśmiechać, żeby na niebie przybywało gwiazdek.

Po chwili mama kotka weszła do pokoju, pogłaskała Mią po główce i powiedziała: – Czas spać, mój mały odkrywco. Kotek ziewnął, przeciągnął się i położył na miękkim kocyku. Gwiazdki za oknem wciąż migotały, ale on już wiedział, że to dobry znak.

Zamknął oczy i wyobraził sobie, jak jego uśmiech leci wysoko, wysoko, dołączając do innych. Czuł się bezpieczny i kochany. W pokoju zrobiło się cicho, tylko zegar tykał łagodnie: tik-tak, tik-tak.

I tak mały kotek zasnął, a gwiazdki – iskierki z uśmiechów – świeciły mu przez sen, obiecując, że jutro też będzie piękny dzień.

Dobranoc, Miu. Dobranoc, gwiazdki.