Mały doktor Tomek

— Bajka do czytania —

W małym domku na skraju łąki mieszkał Tomek – sześciolatek, który od zawsze marzył, by zostać lekarzem. Miał czerwony zestaw z plastikowym stetoskopem, strzykawką bez igły i termometrem, który piszczał. Najchętniej badał wszystkich wokół: mamę, tatę, a nawet kropkowaną żabę w ogrodzie. Ale jego ulubionym pacjentem był stary pluszowy miś – Miłosz.

Pewnego dnia Miłosz był dziwnie cichy. Nie chciał się bawić w chowanego, nie chciał jeść swojego ulubionego plastikowego miodu. Tomek zmartwił się. Szybko założył biały fartuch z zabawkowego zestawu i powiedział: – Panie Miłoszu, proszę się położyć, zbadam pana. Przykładał stetoskop do pluszowego brzuszka i słuchał: – Hm, serduszko bije, ale jakoś smutno.

Wyjął termometr, wsadził misiowi pod pachę. – Piiii! – zapiszczało. – Temperatura w sam raz… Może to coś innego? – zastanawiał się Tomek. Otworzył misiowi buzię, ale zęby były zdrowe. Dotknął łapki – żadnego guza. – Panie Miłoszu, co panu jest? – zapytał cicho.

Miś spojrzał na Tomka swoimi guzikowymi oczami. Tomek nagle zrozumiał, że nie wystarczy tylko patrzeć i mierzyć – trzeba jeszcze słuchać. Przytulił misia mocno i szepnął: – Może ci smutno? Miś nie odpowiedział, ale Tomek poczuł, że pluszowy przyjaciel wtula się w niego mocniej.

– Wiem! – zawołał Tomek. – Pamiętasz, jak ostatnio bawiliśmy się w balonika? I jak śmialiśmy się, kiedy balon pękł? Miś spojrzał, a jego pyszczek jakby się uniósł. Tomek opowiedział mu całą historię: o tym, jak sam kiedyś bał się ciemności, dopóki tata nie zapalił małej lampki. Później zaśpiewał misiowi kołysankę o chmurce, która zgubiła drogę do domu, ale w końcu trafiła na deszczową łąkę.

Miś zaczął się uśmiechać. Tomek wziął go za łapkę i zaprowadził do kuchni. Zrobił mu herbatę z malinowego soku i położył na poduszce obok siebie. – Widzisz, czasem najlepsze lekarstwo to po prostu być razem – powiedział Tomek i pogłaskał misia po głowie.

Od tego dnia Miłosz stał się najweselszym pluszakiem w całym domu. Tomek zrozumiał, że prawdziwy lekarz leczy nie tylko ciało, ale i serce. I choć jego zabawkowy zestaw wciąż był w użyciu, to najważniejszym narzędziem okazała się zwykła, dobra rozmowa.

Gdy zapadł zmrok, Tomek położył misia w łóżeczku, przykrył kołderką w gwiazdki i szepnął: – Dobranoc, Miłoszu. Śpij spokojnie. Sam też zasnął, a przez okno wpadało srebrzyste światło księżyca, które delikatnie głaskało ich obu po głowach. Wszystko było dobrze.