Bajka o kurce i lisku

— Bajka do czytania —

Na słonecznej łące, wśród kolorowych kwiatów, mieszkała mała kurka o imieniu Kicia. Miała złociste piórka i czerwony grzebyk, który sterczał wesoło na czubku głowy. Kicia uwielbiała spacerować po łące i szukać smacznych ziarenek.

Pewnego dnia, gdy Kicia grzebała w trawie, usłyszała cichutkie pukanie. To mały Lisek, cały w brązowym futerku, siedział pod krzakiem i trząsł się ze strachu. – Co ci jest? – zapytała Kicia. – Zgubiłem się – wyszeptał Lisek. – Nie mogę znaleźć drogi do domu.

Kicia nie bała się lisów, bo wiedziała, że każdy może potrzebować pomocy. – Nie martw się – powiedziała. – Pokażę ci drogę. Ale najpierw musimy znaleźć coś do jedzenia. Lisek uśmiechnął się nieśmiało i razem ruszyli przez łąkę.

Szli i szli, aż dotarli do wielkiego dębu. Kicia znalazła pod nim kilka ziarenek, a Lisek – słodkie jagody. Usiedli razem na miękkiej trawie i zjedli smaczny podwieczorek. – Dziękuję, że się mną opiekujesz – powiedział Lisek. – Jesteś bardzo miła.

Gdy słońce zaczęło chować się za chmury, na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy. Kicia spojrzała w górę i zawołała: – Popatrz, Lisek! Ta jasna gwiazda pokaże nam drogę do twojego domu! I rzeczywiście, mały Lisek przypomniał sobie, że jego nora znajduje się tuż pod Wielką Niedźwiedzicą.

Razem, trzymając się za łapki, podążyli za światłem gwiazd. Wkrótce dotarli do przytulnej norki, gdzie czekała na Liska mama. – Dziękuję, Kicio – szepnął Lisek. – Jesteś moją najlepszą przyjaciółką. – Dobranoc, Lisek – odparła Kicia. – Śpij słodko.

Kicia wróciła do swojego gniazdka na łące. Gwiazdy świeciły nad nią jasno, a wiatr delikatnie kołysał trawę. Zamknęła oczy i pomyślała o tym, jak miło jest mieć przyjaciela. I tak, w ciszy nocy, zasnęła spokojnie, marząc o kolejnych przygodach.

A gdy księżyc zawisł nad łąką, wszystkie zwierzęta już spały – kurka i lisek, każde w swoim domku, ale połączeni gwiazdami przyjaźni. Dobranoc, mały przyjacielu. Śpij dobrze, a jutro znów spotkasz kogoś, kto potrzebuje twojej dobroci.