Księżniczka Lilianka i zaczarowany klucz

— Bajka do czytania —

W małym królestwie, na wzgórzu porośniętym bluszczem, stał stary zamek. Mieszkała w nim księżniczka Lilianka, która miała włosy koloru miodu i oczy pełne ciekawości.

Pewnego pochmurnego dnia Lilianka buszowała w bibliotece. Kurz tańczył w świetle świec. Nagle jej palce natknęły się na pudełko z rzeźbionego drewna. W środku leżał klucz – mały, srebrny, z misternym wzorem.

Lilianka pobiegła do babci królowej. „Babciu, do czego może pasować ten klucz?” – zapytała. Babcia uśmiechnęła się tajemniczo. „Kiedyś słyszałam o kluczu do ogrodu, który pojawia się tylko o zmierzchu. Ale to tylko legenda.”

Postanowiła szukać. Przeszukała wieżę, lochy, kuchnię. Znalazła drzwi w szopie za stajniami. Drzwi były stare i pokryte mchem. Klucz wszedł lekko do zamka. Otworzyły się z cichym skrzypnięciem.

Za drzwiami rozciągał się ogród, jakiego Lilianka nigdy nie widziała. Kwiaty świeciły własnym światłem – niebieskie, złote, różowe. Pośrodku rosło drzewo z owocami jak małe księżyce. Ptaki śpiewały melodyjnie.

Lilianka usiadła na kamiennej ławce. Czuła spokój i radość. Zrozumiała, że czasem warto odważyć się i pójść za ciekawością. Wiedziała, że może tu wrócić, gdy będzie potrzebowała wyciszenia.

Gdy wróciła do zamku, babcia czekała na nią z kubkiem ciepłego mleka. „Piękne rzeczy kryją się tam, gdzie się ich nie spodziewasz” – powiedziała. Lilianka przytuliła się do babci.

Tej nocy, leżąc w łóżku, Lilianka patrzyła przez okno na gwiazdy. Uśmiechnęła się. Klucz schowała pod poduszką. Wiedziała, że jutro znów odwiedzi swój sekretny ogród. I zasnęła słodko, kołysana szumem wiatru.