Bajka o kruku i lisie dla 3-latka

— Bajka do czytania —

W lesie nad strumykiem mieszkał kruk Karolek. Miał piękne, czarne piórka i bardzo lubił siadać na wysokiej sośnie. Pewnego dnia znalazł kawałek sera – był żółty i pachniał pysznie. Karolek usiadł na gałęzi i trzymał ser w dziobie.

Pod drzewem przechodził lis Leon. Zobaczył ser i od razu mu zaiskrzyły oczy. – Ach, jaki piękny kruk! – zawołał. – Twoje piórka lśnią jak gwiazdy na niebie! Na pewno masz też cudowny głos. Zaśpiewaj mi, proszę!

Karolek poczuł się dumny. Otworzył dziób, żeby zaśpiewać, a ser wypadł prosto w łapy Lisa. Leon roześmiał się i schował ser do torby. – Dziękuję, kruku! – powiedział i pobiegł w krzaki.

Karolek został sam na gałęzi. Było mu smutno i trochę głupio. – Dlaczego mu uwierzyłem? – pomyślał. – Przecież wcale nie umiem ładnie śpiewać. Lis tylko chciał mój ser.

Następnego dnia Karolek znów siedział na sośnie. Tym razem trzymał w dziobie malutkie ciasteczko. Nagle zobaczył Lisa, który szedł z pustym brzuchem. – Nie dam się nabrać – mruknął Karolek i zacisnął dziób.

Ale lis Leon podszedł i powiedział cicho: – Przepraszam, Karolku. Wczoraj byłem niegrzeczny. Chciałem cię oszukać, ale teraz jest mi wstyd. Możemy być przyjaciółmi?

Karolek zdziwił się, ale zobaczył, że lis mówi szczerze. – Dobrze – powiedział. – Podzielę się z tobą ciasteczkiem, jeśli obiecasz, że już nigdy nie będziesz mnie oszukiwał. Leon skinął głową i usiedli razem na mchu.

Od tego dnia kruk i lis często spotykali się na polanie. Leon nigdy więcej nie chciał sera od Karolka, a Karolek nauczył się, że nie warto ufać pochlebcom. Kiedy zachodziło słońce, siadali obok siebie i patrzyli na gwiazdy. – Dobranoc, przyjacielu – szeptał lis. – Dobranoc – odpowiadał kruk i zamykał oczy.