Krowa Malinka i tańczące chmurki

— Bajka do czytania —

Na zielonej łące, gdzie rosły najsłodsze koniczynki, mieszkała mała, cętkowana krówka o imieniu Malinka. Malinka miała śmieszne, sterczące uszy i ogonek, który machała jak wiatraczek.

Malinka cały dzień biegała po łące, goniła motyle i próbowała złapać językiem mlecze. Była taka zajęta figlami, że nie zauważyła, kiedy słoneczko zaczęło chylić się ku zachodowi.

Wtedy zza wielkiego, puszystego obłoku wyjrzała pani Chmurka Balbina. Balbina miała sukienkę z różowej waty cukrowej i delikatnie unosiła się nad polami.

– Malinko – szepnęła Balbina – zrób już przerwę. Popatrz, jakie piękne kolory maluje niebo. Może usiądziesz i odpoczniesz?

Malinka chciała jeszcze poskakać, ale nóżki miała już zmęczone. Usiadła więc na miękkiej trawie i zadarła głowę do góry. Balbina tymczasem zaczęła kręcić się wkoło i tańczyć wśród gwiazd, które właśnie zaczynały migotać.

– Jak ty pięknie tańczysz – westchnęła Malinka, czując, że jej powieki robią się ciężkie. Balbina uśmiechnęła się i otuliła Malinkę lekkim, różowym obłoczkiem.

– Teraz pora na sen, mała krówko. Zamknij oczka i policz baranki. Albo jeszcze lepiej – policz chmurki tańczące na niebie.

Malinka policzyła jedną chmurkę, potem drugą, a trzecia już była taka srebrzysta i błyszcząca, że Malinka zasnęła, zanim zdążyła dokończyć. Na łące zrobiło się cicho, tylko gdzieś daleko pohukiwała sowa, a nad Malinką migotały pierwsze gwiazdy.