Bajka o krowach, które tańczyły z księżycem

— Bajka do czytania —

Za siódmą górą, za siódmą rzeką, w zielonej dolinie leżała wielka łąka. Mieszkały na niej krowy: Łaciatka, Brązula i Miodek. Łaciatka była najbardziej ruchliwą krową w całym stadzie – ciągle biegała, skakała i muczała najgłośniej. Pewnego wieczoru, gdy słońce chowało się za horyzont, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, starsza krowa Brązula powiedziała cicho: „Dziś noc będzie wyjątkowa. Księżyc zatańczy na łące”. Łaciatka zaciekawiona podniosła łeb.

– Jak to: księżyc tańczy? – spytała Łaciatka, tupiąc kopytkami. – Nigdy czegoś takiego nie widziałam! Opowiedz, Brązulo!

Brązula westchnęła spokojnie. – To nie jest zwykły taniec, Łaciatko. Księżyc świeci wtedy najjaśniej, a jego blask sprawia, że trawa staje się srebrna, a my, krowy, możemy na chwilę znieruchomieć i poczuć, jak wolno upływa czas. To chwila ciszy i spokoju.

Łaciatka posmutniała. – Ale ja nie umiem stać nieruchomo! Ja chcę biegać, skakać, głośno muczeć! – zawołała i zaczęła kręcić się w kółko.

Miodek, najmłodsza z krów, podeszła do niej. – Spróbuj chociaż raz. Może zobaczysz coś pięknego. Wystarczy usiąść i patrzeć.

Niechętnie Łaciatka usiadła na miękkiej trawie. Zamknęła oczy, a po chwili otworzyła je szeroko. Zobaczyła, jak księżyc powoli wschodzi nad łąką, a jego srebrne promienie muskają łby wszystkich krów. Nagle poczuła dziwny spokój, jakby ktoś pogłaskał ją po grzbiecie. Przestała się wiercić i zaczęła słuchać ciszy.

I wtedy wydarzyło się coś niezwykłego: krowy, jedna po drugiej, wstawały i zaczynały tańczyć – powoli, majestatycznie, w rytm księżycowego blasku. Łaciatka też wstała. Nie skakała, nie biegała – po prostu płynęła z innymi. Czuła się lekka jak piórko. Ta noc była najpiękniejszą nocą w jej życiu.

Gdy taniec się skończył, wszystkie krowy położyły się na łące. Łaciatka wtuliła się w Brązulę i szepnęła: „Teraz wiem – piękno czasem tkwi w bezruchu i w byciu razem”. Księżyc uśmiechnął się nad nimi, a gwiazdy cicho zamrugały. Łaciatka zasnęła spokojnie, marząc o srebrnych łąkach.