Bajka o królewnie śnieżce i siedmiu krasnoludkach dla 7-latka

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, w malowniczej krainie pokrytej śniegiem jak puch, mieszkała królewna Śnieżka. Miała złote włosy i oczy jak błękitne lody, ale w swoim wielkim zamku czuła się trochę samotna. Pewnego ranka postanowiła wyruszyć w las, aby znaleźć nowych przyjaciół.

Szła przez zaśnieżony las, a sople lodu dzwoniły cicho jak dzwoneczki. Nagle usłyszała śmiech – cichy, ale radosny, dobiegający spod świerku. Podniosła wzrok i zobaczyła małe krasnoludki, które zbierały szyszki. Było ich siedmiu – każdy miał inny kolor czapeczki i wielkie, błyszczące oczy.

Najstarszy krasnoludek o imieniu Mruczek ukłonił się i zapytał: „Czego szukasz, królewno?”. Śnieżka odpowiedziała: „Szukam przyjaciół, którzy sprawią, że mój śmiech będzie głośniejszy niż dzwonki sopli”. Krasnoludki uśmiechnęły się i zaprosiły ją do swojej chatki z piernika i waty cukrowej.

W chatce było ciepło i pachniało goframi. Krasnoludki opowiedziały Śnieżce, że największym skarbem w lesie nie jest złoto, tylko uśmiech – bo gdy się uśmiechasz, śnieg lśni jaśniej, a słońce szybciej wschodzi. Śnieżka spojrzała na nie zdziwiona, a one pokazały jej, jak tańczyć na śniegu, by wydobyć z niego muzykę.

Przez kilka dni Śnieżka uczyła się od krasnoludków: jak piec chleb z jagodami, jak śpiewać z wiatrem i jak dziękować gwiazdom za każdy nowy dzień. Każdego wieczoru siadała z nimi przy kominku, a one opowiadały historie o przyjaźni, która trwa nawet, gdy śnieg topnieje.

Pewnego popołudnia Śnieżka zauważyła, że jej własny uśmiech stał się jaśniejszy. Wróciła do zamku, ale teraz wiedziała, że przyjaźń nie zależy od odległości. Krasnoludki obiecały odwiedzać ją co tydzień, a w zamku zorganizowały wielką zabawę z tańcami i ciasteczkami.

Gdy nadszedł wieczór, Śnieżka spojrzała w niebo. Gwiazdy mrugały do niej jak oczy krasnoludków. Podeszła do okna, uśmiechnęła się cicho i szepnęła: „Dziękuję”. Powoli opadła na poduszkę, a jej oddech stał się spokojny jak śnieg padający za oknem. Wkrótce zapadła w głęboki, słodki sen, a nad zamkiem rozbłysła gwiazda, która obiecała czuwać całą noc.