Bajka o kotku chorym dla 5-latka

— Bajka do czytania —

Mały, bury kotek o imieniu Tofik miał dziś bardzo dziwny dzień. Zwykle biegał po całym domu, gonił skarpetki i wskakiwał na parapet, żeby obserwować ptaki. Ale dziś coś było nie tak. Ledwo podniósł głowę ze swojej miękkiej poduszki, a w nosie czuł jakieś swędzenie.

Tofik kichnął głośno: „Apsik!”. Potem jeszcze raz: „Apsik, apsik!”. Jego wąsy drżały, a ogonek zwisał smutno w dół. Pomyślał, że chyba złapał katar, taki jak czasem mają dzieci. Nawet jego ulubiona piłeczka z filcu nie cieszyła go tak jak zawsze.

– Mamo, chyba jestem chory – zamiauczał cienko. Mama kotka, która właśnie wróciła z kuchni, od razu podeszła i dotknęła jego czółka swoim miękkim łapkami. – Masz gorączkę, Tofiku. Potrzebujesz odpoczynku – powiedziała łagodnie.

Położyła go w jego ulubionym koszyku, obok którego zawsze stała miska z wodą. Przykryła go malutkim kocykiem w różowe łapki i zapaliła lampkę w kształcie księżyca. Tofik patrzył na migoczące światło i czuł się trochę lepiej, ale tęsknił za zabawą.

Nagle z pokoju obok dobiegł szmer. To mała myszka Pola, przyjaciółka Tofika, przyszła z wizytą. Niosła w łapkach listek mięty i małą kroplę miodu. – Słyszałam, że jesteś chory. Mówi się, że mięta i miód pomagają na katar – pisnęła.

Tofik uśmiechnął się słabo, a Pola położyła listek obok jego miski. Potem przyszedł piesek Bruno z pluszowym misiem w pysku. – Możesz go przytulić, kiedy będziesz spał – zamruczał Bruno i położył zabawkę przy łapce Tofika.

Tofik poczuł, jak ciepło rozchodzi się po brzuszku. Zamknął oczy i posłuchał, jak mama mruczy cichutko starą kołysankę o gwiazdach. Z każdym oddechem czuł się lżejszy. Wiedział, że jutro będzie lepiej, ale teraz najważniejszy był sen.

Kiedy gwiazdy na niebie rozbłysły srebrnym blaskiem, Tofik już spał głęboko. Jego nos przestał swędzieć, a łapki spokojnie leżały na kocyku. Mruczał cichutko przez sen, śniąc o tym, jak znów goni skarpetki i skacze po parapetach. Dobranoc, mały Tofiku.