Kotki i tajemniczy puch

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku na końcu ogrodu mieszkały trzy małe kotki: Biała Łapka, Rudy Wąs i nieśmiała Mruczka. Ich ulubioną porą dnia był wieczór, gdy słońce chowało się za chmury, a na niebie pojawiały się pierwsze gwiazdy.

Pewnego wieczoru, gdy mama kotka powiedziała: „Czas na zabawę przed snem”, Biała Łapka znalazła pod stołem coś mięciutkiego i puszystego. To był mały, srebrny puch, który połyskiwał w blasku lampy.

„Patrzcie, co znalazłem!” – zawołał Biała Łapka. Rudy Wąs podbiegł i dotknął puchu łapką. Puch uniósł się lekko, jakby chciał polecieć w stronę okna.

„Może to gwiazdka, która spadła z nieba?” – zastanawiała się Mruczka. Kotki postanowiły bawić się puchem w berka. Goniły go po podłodze, a on frunął nad ich głowami jak mały balonik.

W pewnej chwili puch wyleciał przez otwarte okno i wylądował na trawie. Kotki wybiegły za nim. Na dworze było już ciemno, ale księżyc świecił jasno, oświetlając ogród.

„Musimy go złapać, zanim odleci do chmur!” – powiedział Rudy Wąs. Biała Łapka i Mruczka zgodziły się. Biegały razem, pomagając sobie nawzajem, aż w końcu udało im się schwytać puch w miękki koc.

Gdy wróciły do domku, mama kotka pogłaskała je i powiedziała: „Widzę, że świetnie się bawiliście. Pamiętajcie, że najważniejsza jest wasza przyjaźń i to, że zawsze możecie na siebie liczyć”. Kotki przytuliły się do siebie, zmęczone, ale szczęśliwe.

I tak, gdy gwiazdy zaczęły migotać na niebie, Biała Łapka, Rudy Wąs i Mruczka ułożyły się w swoim koszyku. Puch delikatnie unosił się nad nimi, a kotki zasnęły spokojnie, marząc o kolejnej wspólnej przygodzie. Dobranoc, małe kotki, dobranoc, maluszku.