Bajka o kotkach

— Bajka do czytania —

Na ulicy Mruczkowej, między sklepem z rybkami a kwiaciarnią, mieszkały trzy kotki: szara Mruczka, ruda Puszka i czarno-biały Bąbel.

Zimą mruczały razem na starym dywanie pod schodami. Latem polowały na motyle i drzemały na parapecie. Każda miała swoje miejsce — Mruczka lubiła słońce, Puszka cień, a Bąbel wszędzie tam, gdzie było cicho.

Pewnej nocy zaczął lać deszcz. Wiatr wiał, a kotki zmokły do nitki. Schowały się pod schodami, ale woda i tak kap, kap, kap — spadała im na noski.

W oknie naprzeciwko zapaliło się światło. Starsza pani z filiżanką herbaty spojrzała na mokre kotki. „Ach, wy biedactwa” — szepnęła i otworzyła drzwi.

Kotki weszły ostrożnie. W domu pachniało herbatą i ciepłem. Pani położyła im miseczki z mlekiem i stary koc przy kaloryferze. Mruczka, Puszka i Bąbel mruczały tak głośno, że aż drżały.

„Każda z was jest inna” — powiedziała pani, głaszcząc je po głowach. „Ale razem tworzycie najpiękniejszą muzykę.” Kotki nie rozumiały wszystkich słów, ale czuły, że są bezpieczne.

Od tamtej nocy pani zostawiła okienko na oścież. Kotki wracały na Mruczkową w dzień, bawiły się, biegały — a wieczorem wracały do ciepłego domu, gdzie czekał koc i miska.

Pewnego wieczoru Bąbel położył głowę na łapce Mruczki, a Puszka wtuliła się między nich. Mruczenie było ciche, równe, jak kołysanka.

I kiedy za oknem zrobiło się ciemno, a gwiazdy zaczęły mrugać, trzy kotki zasnęły razem — szara, ruda i czarno-biała — ciepłe, syte i szczęśliwe.