Bajka o kosmosie dla 2-latka

— Bajka do czytania —

Pewnego wieczoru mała króliczka Pola wyjrzała przez okno. Na niebie świeciły małe gwiazdki, a jeden Księżyc uśmiechał się do niej szeroko.

Pola klasnęła w łapki i zawołała: – Mamo, mamo, chcę polecieć do tych gwiazdek! Mama uśmiechnęła się i przyniosła wielkie kartonowe pudło. – To będzie twoja rakieta – powiedziała i narysowała na nim okrągłe okienko.

Pola wskoczyła do rakiety i krzyknęła: – Start! I wtedy naprawdę poczuła, jak rakieta unosi się w górę. Sufit zniknął, a przed nią pojawiło się granatowe niebo pełne migoczących gwiazd.

Rakieta leciała coraz wyżej, aż nagle Pola zobaczyła małą, smutną gwiazdkę. – Dlaczego płaczesz? – zapytała. Gwiazdka westchnęła: – Zgubiłam swój blask…

Pola wyjęła z kieszonki srebrny brokat, który dostała od mamy. – Masz, podzielę się z tobą! – powiedziała i posypała gwiazdkę. Gwiazdka natychmiast zaczęła świecić radośnie i zaśmiała się dźwięcznie.

Dziękuję! – zawołała gwiazdka i zatańczyła wokół rakiety. – Teraz chcę ci pokazać coś wyjątkowego. Wzięła Polę za łapkę i poprowadziła ją nad wielką, srebrną chmurę.

Z chmury wysypały się setki małych iskier, które ułożyły się w piękny, świecący most. – To droga do domu – powiedziała gwiazdka. Pola pomachała jej na pożegnanie i rakieta powoli opuściła się z powrotem do pokoju.

Mama przytuliła Polę. – Jak było w kosmosie? – zapytała cicho. – Najpiękniej – szepnęła Pola, zamykając oczy. W pokoju zrobiło się cicho, a przez okno wpływały srebrne promienie księżyca, kołysząc małą króliczkę do snu.