Bajka o koniku, który lubił się bawić

— Bajka do czytania —

Mały konik Rikuś mieszkał na zielonej łące, z dala od hałasu i dużych dróg. Każdego ranka, gdy tylko słońce wstało, Rikuś budził się pełen energii i zaczynał skakać po miękkiej trawie.

Mama i tata pozwalali mu brykać wesoło, bo wiedzieli, że ruch to radość. Rikuś galopował w kółko, machał ogonkiem i głośno rżał: „Ihaha! Ihaha!” – tak bardzo cieszyło go bieganie.

Po kilku godzinach zabawa stawała się coraz wolniejsza. Nóżki Rikusia robiły się ciężkie, a oczka zaczęły zamykać się same. Mama zapytała: „Rikusiu, a może już czas na małą drzemkę?”

Ale Rikuś kręcił głową i mówił: „Nie, nie! Jeszcze się nie zmęczyłem! Jeszcze jeden skok!” I znowu biegł, podskakiwał i machał kopytkami. Tata tylko uśmiechał się cicho.

W końcu, gdy słońce zaczęło chować się za chmurkami, Rikuś usiadł na trawie. Westchnął: „Oj, ale jestem śpiący…” Tata konik podszedł do niego i powiedział: „Widzisz, synku? Każda dobra zabawa lubi się skończyć odpoczynkiem.”

Rikuś przytulił się do taty i zamknął oczka. Czuł, jak sierść grzeje go przyjemnie, a wokół powoli robi się cicho. Mama przyniosła miękką derkę i przykryła go delikatnie.

Nad łąką zapadł zmrok, a na niebie pojawiły się gwiazdy. Rikuś szepnął: „Dobranoc, mamo… dobranoc, tato… jutro znów pobiegam, a teraz pora spać.” I zasnął tak słodko, jak mały konik tylko potrafi.