Kogutek Radek i Lis Florek

— Bajka do czytania —

Na małym, zielonym podwórku, otoczonym wysokim płotem, mieszkał kogutek Radek. Miał złote piórka i czerwony grzebyk, a na grzędzie lubił pieć tak głośno, że budził całą okolicę. Codziennie rano szedł na spacer wśród kurnika i dziobał ziarenka, zupełnie nie przejmując się, co może czaić się za płotem.

Pewnego dnia, gdy Radek dziobał ostatnie okruszki chleba, usłyszał cichutki szelest. Zza płotu wyjrzał rudawy pyszczek. To był Florek, mały lisek, który mieszkał w lesie po drugiej stronie łąki. Lisek wyglądał na zmartwionego – jego futerko było lekko potargane, a oczy miał mokre. 'Nie bój się mnie,' powiedział ledwo słyszalnie. 'Jestem samotny i chciałbym z kimś porozmawiać.'

Radek na początku nastroszył piórka. 'Przecież lisy jedzą koguty!' pomyślał. Ale widząc smutek liska, postanowił dać mu szansę. Wyszedł ostrożnie za płotek i zapytał: 'Naprawdę chcesz tylko rozmawiać?'. Florek kiwnął głową i opowiedział, że jego rodzina wyprowadziła się do innego lasu, a on został sam. Radek poczuł współczucie.

Od tamtej pory każdego popołudnia spotykali się przy starym dębie. Florek uczył Radka, jak znaleźć smaczne jagody, a Radek pokazywał lisowi, jak wesoło tańczyć w rytm piosenki. Razem zbudowali nawet małą kryjówkę z gałęzi, gdzie chowali się przed deszczem. Ich przyjaźń stawała się coraz silniejsza.

Jednak pewnego dnia na podwórko przyszedł stary pies Burek. Warknął na liska: 'Uciekaj, bo cię złapię!'. Radek stanął przed przyjacielem i powiedział: 'Nie rób mu krzywdy! On jest moim przyjacielem'. Burek zdziwił się, ale widząc odwagę kogutka, odszedł. Lisek podziękował Radkowi i obiecał, że nigdy go nie skrzywdzi.

Wieczorem, gdy słońce chowało się za wzgórza, Radek i Florek usiedli na pagórku. Patrzyli na gwiazdy, które powoli zapalały się na niebie. Florek westchnął: 'Dziękuję, że mi zaufałeś. Nawet gdy byłem inny, dałeś mi szansę'. Radek przytulił go skrzydłem i powiedział: 'Przyjaźń nie patrzy na to, skąd ktoś pochodzi – liczy się serce'.

Kiedy nastała noc, Radek wrócił na swoją grzędę, a Florek pobiegł do leśnej norki. Każde z nich zasnęło spokojnie, marząc o kolejnym dniu zabawy. Cisza otuliła całe podwórko, a księżyc świecił tak jasno, że nawet małe mrówki mogły znaleźć drogę do domu.