Bajka o koguciku i lisku

— Bajka do czytania —

W małej wiosce otoczonej polami i łąkami mieszkał kogucik imieniem Koko. Jego najbliższym sąsiadem był lisek Rudek, który miał norę pod starym dębem. Każdego ranka Koko budził wszystkich swoim głośnym „kukuryku!”, a Rudek wyglądał z nory i uśmiechał się na powitanie. Obaj byli najlepszymi przyjaciółmi, choć jeden był ptakiem, a drugi lisem.

Pewnego słonecznego dnia lisek Rudek zaproponował: – Koko, chodźmy na wycieczkę do lasu! Zbierzemy jagody i poziemki, a potem zjemy je na polanie. Kogucik ucieszył się i od razu zgodził. Wziął mały koszyczek, a Rudek swoją ulubioną chusteczkę, żeby wytrzeć słodkie owoce. Razem ruszyli ścieżką wśród zielonych traw.

W lesie było pięknie – złote promienie słońca przedzierały się przez liście, a ptaki śpiewały wesołe piosenki. Rudek prowadził Koko do miejsca, gdzie rosły najsłodsze jagody. Nagle lisek nadepnął na wystający korzeń i upadł, krzywiąc się z bólu. – Au! Moja łapka! – zapiszczał. Koko natychmiast podbiegł i zobaczył, że łapka Rudka jest obolała i lekko spuchnięta.

Kogucik nie spanikował. – Nie ruszaj się, Rudku. Poszukam liści babki, które mama mówiła, że pomagają na takie guzy. I rzeczywiście, po chwili Koko wrócił z kilkoma dużymi, zielonymi liśćmi. Delikatnie przyłożył je do łapki liski, a potem owinął ją swoją czystą ściereczką. Rudek patrzył na przyjaciela z wdzięcznością i odrobiną wstydu. – Przepraszam, że popsułem naszą wyprawę – szepnął.

– Nie martw się – odparł Koko. – Przyjaciele są po to, żeby pomagać sobie w trudnych chwilach. Pamiętaj, że nawet gdy coś nie idzie po naszej myśli, to razem damy radę. Rudek uśmiechnął się, a w jego oczach pojawiły się łzy wzruszenia. – Dziękuję, Koko. Nigdy ci tego nie zapomnę. Kogucik pomógł lisowi podnieść się i powoli, krok po kroku, ruszyli z powrotem do wioski.

Po drodze Rudek przystawał co chwilę, ale Koko cierpliwie czekał i dodawał otuchy. W końcu dotarli do dębu, gdzie lisek mógł odpocząć w swojej norze. Koko przyniósł mu miskę wody i kilka świeżych poziomków, które udało im się zebrać. – Jesteś prawdziwym przyjacielem – powiedział Rudek, kładąc się na miękkich mchu. – A ty jesteś dzielnym liskiem – odparł Koko.

Zapadł wieczór, niebo wypełniło się gwiazdami, a księżyc rozświetlił okolicę. Kogucik ułożył się na swojej grzędzie w stodole, a lisek zasnął w norze. Obaj patrzyli w niebo, czując spokój i radość z tego, że mają siebie. Koko zamknął oczy i szepnął: – Dobranoc, Rudku. – Dobranoc, Koko – odpowiedział cichutko lisek, wtulając się w ciepły mech. Gwiazdy nad nimi migotały jak maleńkie latarenki, a las pogrążył się w słodkim śnie.