Kogucik i Kotek w Kolorowym Ogrodzie

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym ogrodzie mieszkał Kogucik o pięknych, złotych piórkach. Każdego ranka wstawał wcześnie i głośno piał: Kukuryku! – budząc wszystkie kwiaty i zwierzęta. Obok, na miękkiej poduszce z trawy, spał bury Kotek, który lubił leniwe poranki.

Pewnego dnia Kogucik zobaczył, że w ogrodzie pojawił się mały, czerwony robaczek. Robaczek bardzo się spieszył, ale nie mógł znaleźć drogi do domu. Kogucik zatrzymał się i zapytał: – Gdzie idziesz, mały robaczku? – Szukam swojego listka, ale się zgubiłem – odpowiedział cicho robaczek.

Kogucik chciał pomóc, ale nie wiedział, jak. Wtedy zza krzaka wyszedł Kotek, przeciągnął się i mruknął: – Ja wiem, gdzie są wszystkie listki! Chodźcie ze mną. I tak Kotek poprowadził ich przez ogród, a Kogucik szedł z tyłu, żeby nikt się nie zgubił.

W końcu dotarli do dużego, zielonego liścia, pod którym mieszkał robaczek. Robaczek uśmiechnął się i powiedział: – Dziękuję wam! Bez was nie trafiłbym do domu. Kogucik i Kotek spojrzeli na siebie i uśmiechnęli się – każdy z nich pomógł na swój sposób.

Potem Kotek mruknął: – A teraz czas na drzemkę. Wskoczył na miękką poduszkę z trawy i zwinął się w kłębek. Kogucik usiadł obok i cicho zapiał: – Dobranoc, przyjacielu. Dziś byliśmy razem i to było wspaniałe.

Na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy. Kotek zamknął oczy, a Kogucik położył głowę na swoim złotym skrzydle. W ogrodzie zrobiło się cicho, tylko gdzieniegdzie szeleścił wietrzyk. Mały robaczek też już spał pod swoim listkiem.

Kogucik pomyślał: „Jak dobrze mieć przyjaciela, który pomaga, kiedy trzeba”. I z tym ciepłym myśleniem zapadł w sen. A gwiazdy świeciły nad ogrodem, kołysząc wszystkich do snu.

Cicho, cicho... Kogucik i Kotek już śpią. Ich przygoda skończona, a w ogrodzie panuje spokój. Dobranoc, maluchu, niech i tobie przyśnią się kolorowe ogrody.