Kotek Psotnik i spokojna noc

— Bajka do czytania —

Mały, bury kotek o imieniu Psotnik biegał po pokoju, przewracając miskę z wodą i goniąc swój ogon. Nie chciał iść spać, bo w głowie miał tysiąc pomysłów na nowe psoty.

– Miau, miau! – wołał, podskakując do firanki. – Jeszcze nie jestem zmęczony! Mama-kotka westchnęła cicho i pogłaskała go łapką. – Może pójdziesz na spacer do ogrodu? Zobaczysz, jak gwiazdy świecą – powiedziała.

Psotnik wybiegł na trawę. Noc była ciemna i cicha, a na niebie migotały małe światełka. – Hop, hop, złapię was! – krzyknął i skoczył w górę, ale gwiazdy były za wysoko.

Usiadł zmęczony na kamieniu. Nagle jedna gwiazdka zsunęła się niżej i usiadła obok niego. – Czemu nie śpisz, mały kocie? – zapytała cichutko. Psotnik zmrużył oczy. – Bo chcę się bawić, a tu tak nudno!

Gwiazdka uśmiechnęła się blaskiem. – Posłuchaj – szepnęła. – Noc to nie tylko ciemność. To czas, kiedy można zobaczyć księżyc, poczuć chłodny wietrzyk i policzyć swoje oddechy.

Kotek zamrugał. Usiadł spokojnie i zaczął patrzeć, jak światło gwiazdy tańczy na liściach. – To jest ładne – mruknął. Sam nie wiedział, kiedy jego kocie uszy opadły, a ogon przestał się kręcić.

Gwiazdka potarła go blaskiem po nosie. – Pora wracać do domu, mały przyjacielu. Sen czeka. Psotnik wstał, przeciągnął się i powoli podszedł do legowiska.

Wtulił się w miękką poduszkę, a gwiazdka na niebie zamrugała mu na dobranoc. Było cicho, ciepło i bezpiecznie. Psotnik zamknął oczy i już po chwili słodko spał, śniąc o spokojnych, srebrnych chmurkach.