Chrupek i zaginiona kuleczka

— Bajka do czytania —

W małej, przytulnej norce pod starym dębem mieszkał chomik o imieniu Chrupek. Chrupek był bardzo wesołym chomikiem, a jego największym skarbem była mała, błyszcząca kuleczka – prezent od mamy. Każdego wieczoru bawił się nią, turlając po mechowej podłodze.

Pewnego popołudnia Chrupek wybiegł z norki, trzymając kuleczkę w łapkach. Słońce świeciło, ptaki śpiewały, a chomik biegał wesoło po łące. Nagle potknął się o korzeń i kuleczka wypadła mu z łapek. Potoczyła się szybko między trawy i zniknęła.

Chrupek zaczął jej szukać. Zaglądał pod każdy listek, przeszukiwał kępki trawy, ale kuleczki nigdzie nie było. Chomik usiadł na kamieniu i westchnął. Był smutny i zły na siebie, że tak nieuważnie biegał.

Wtedy z pobliskiego krzaczka wyskoczyła mała myszka o imieniu Fela. – Dlaczego tak smutno siedzisz, Chrupku? – zapytała. Chomik powiedział jej o zgubionej kuleczce. Fela uśmiechnęła się i powiedziała: – Nie martw się, pomogę ci jej szukać!

Razem przeszukali łąkę. Fela miała bystre oczka i szybko wypatrzyła coś błyszczącego pod dużym, zielonym liściem. – Chodź, chodź! – pisnęła. Pod liściem leżała kuleczka – cała i zdrowa. Chrupek podskoczył z radości.

Chrupek podziękował Feli serdecznie i zaprosił ją do swojej norki na herbatkę z malinami. Potem zabawili się jeszcze turlaniem kuleczki – Fela łapała ją, a Chrupek puszczał. Było im bardzo wesoło.

Gdy słońce zaczęło chować się za chmury, Chrupek poczuł, że oczy same mu się kleją. Fela pożegnała się i pobiegła do swojej norki. Chomik wziął kuleczkę, włożył ją do swojego koszyczka i położył się w miękkim mchu.

Patrzył przez okno na pierwsze gwiazdy na niebie. – Dobranoc, kuleczko – szepnął. – Dobranoc, Felo. I zamknął oczy, czując ciepło i spokój. Wkrótce zasnął, a wokół norki zapanowała cisza.