Bajka o kawii domowej Kropce

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku z sianka mieszkała kawia domowa o imieniu Kropka. Miała miękkie futerko w brązowe i białe łaty, a na nosku małą różową plamkę. Kropka uwielbiała jeść marchewkę i chować się w swoim tunelu.

Pewnego wieczoru, gdy gwiazdy zaczęły świecić, Kropka usłyszała ciche pukanie do drzwi. "Puk, puk, puk!" Kropka przestraszyła się, bo nigdy wcześniej nikt nie pukał. Schowała się w sianku.

Ale pukanie nie ustawało. Kropka zebrała odwagę i powoli otworzyła małe drzwiczki. Zobaczyła małego, kolczastego jeżyka, który drżał z zimna.

"Wpuść mnie, proszę" – poprosił jeżyk. "Zgubiłem się i jest mi zimno." Kropka, choć była nieśmiała, zaprosiła go do środka.

Jeżyk wszedł i usiadł na miękkim sianku. Kropka podała mu kawałek marchewki. Jeżyk zjadł z apetytem i opowiedział o lesie, w którym mieszkał. Kropka słuchała z zaciekawieniem.

Kiedy jeżyk się rozgrzał, podziękował Kropce i powiedział, że musi wracać do swojej mamy. "Jesteś bardzo miła" – powiedział. "Może kiedyś znów się spotkamy?" Kropka uśmiechnęła się i skinęła głową.

Po wyjściu jeżyka Kropka poczuła się szczęśliwa. Położyła się w swoim ulubionym kąciku, patrzyła przez okno na migoczące gwiazdy i cicho ziewnęła. "Dobranoc, gwiazdy" – szepnęła i zasnęła spokojnie.