Jeżyk, który chciał być jak inni

— Bajka do czytania —

Pewnego słonecznego poranka, w małym lesie na skraju polany, obudził się mały jeżyk o imieniu Kolczatek. Przeciągnął się, ziewnął i spojrzał na swoje kolce. Były sztywne, ostre i brązowe. Kolczatek westchnął – chciałby mieć miękkie, puszyste futerko jak wiewiórka albo lis.

– Jakie mam nudne kolce! – powiedział do siebie. – Wszyscy mają futerko, a ja tylko kolce. Może gdybym je zmienił, byłbym ładniejszy i milszy w dotyku?

Kolczatek poszedł do mamy i zapytał: – Mamo, czy mogę zmienić swoje kolce na futerko? Mama uśmiechnęła się i pogłaskała go po główce. – Kochanie, każde zwierzę ma coś wyjątkowego. Twoje kolce są twoją siłą. Ale jeśli chcesz, możesz spróbować znaleźć kogoś, kto pomoże ci je zmienić.

Jeżyk pobiegł do wiewiórki Rudej. – Wiewiórko, pożycz mi swoje futerko na jeden dzień – poprosił. – Chcę być miękki jak ty. Wiewiórka podrapała się po nosku. – Ale ja nie mogę zdjąć futerka – powiedziała. – Ono jest moje. A ty masz swoje kolce. One są twoje i bardzo ci w nich ładnie.

Kolczatek nie dał za wygraną. Poszedł do lisa Chytrka. – Lisku, masz takie piękne, rude futerko. Czy mógłbym je pożyczyć? Lis zaśmiał się cicho. – Gdybym ci je pożyczył, sam byłbym nagi. A poza tym, twoje kolce są lepsze – chronią cię przed wilkami i psami. Ja muszę uciekać, a ty po prostu zwijasz się w kulkę i jesteś bezpieczny.

Jeżyk usiadł pod wielkim dębem i zasmucił się. Nagle usłyszał cichutki głosik. – Hej, mały jeżyku – to była myszka Polna. – Widzę, że jesteś smutny. Ja też kiedyś chciałam być duża jak sowa. Ale mama powiedziała mi, że każdy jest jakiś i to jest w porządku. Może twoje kolce nie są miękkie, ale są twoje i nikt nie ma takich samych.

Kolczatek spojrzał na swoje kolce. Były ostre i twarde, ale gdy się zwinął w kulkę, nikt nie mógł go skrzywdzić. Był bezpieczny i wyjątkowy. – Masz rację – powiedział do myszki. – Moje kolce są moje. I wcale nie chcę być kimś innym. Chcę być sobą.

Mama jeżyka usłyszała jego słowa i przytuliła go mocno. – Widzisz, synku – szepnęła. – Każdy jest wyjątkowy na swój sposób. Ty jesteś wyjątkowy ze swoimi kolcami. A teraz chodź, już gwiazdy na niebie, czas na dobranoc.

Kolczatek zwinął się w miękką kulkę, zamknął oczy i zasnął słodko. Nad lasem świeciły gwiazdy, a mały jeżyk wiedział, że następnego dnia znów będzie sobą – i to było najlepsze na świecie.