Bajka o delfinie, który szukał przyjaciela

— Bajka do czytania —

W błękitnym oceanie, gdzie woda jest ciepła jak mleko, a fale delikatnie kołyszą muszelki, mieszkał mały delfinek o imieniu Dodo. Dodo miał gładką, szarą skórę i wesołe oczka, które błyszczały jak gwiazdki.

Każdego ranka Dodo wyskakiwał z wody, robiąc przy tym głośne „plum!”. Lubił pływać wokół kolorowych raf koralowych i patrzeć, jak rybki mienią się wszystkimi kolorami tęczy. Ale najbardziej na świecie chciał znaleźć przyjaciela do wspólnej zabawy.

Pewnego dnia Dodo zobaczył małą, smutną rybkę, która siedziała samotnie pod wielkim kamieniem. Rybka miała złote łuski i płakała cichutko. Dodo podpłynął bliżej i zapytał: „Dlaczego jesteś smutna?”.

Rybka westchnęła: „Zgubiłam swoją rodzinę i nie wiem, jak wrócić do domu. Wszyscy odpłynęli, a ja zostałam sama.” Dodo poczuł, że w jego brzuszku robi się ciepło. „Nie martw się! Pomogę ci!” – powiedział odważnie.

Dodo zapytał rybkę, jak wygląda jej dom. Rybka opisała wielką, różową muszlę obok trzech zielonych wodorostów. Dodo znał to miejsce! Płynął tam szybko, a rybka płynęła tuż za nim. Po drodze mijali śmiejące się meduzy i tańczące kraby.

W końcu dotarli do różowej muszli. Rodzina rybki właśnie wracała z poszukiwań! Wszyscy byli bardzo szczęśliwi i dziękowali Dodo. Rybka uścisnęła go płetwą i powiedziała: „Jesteś najlepszym przyjacielem, jakiego mogłam spotkać!”.

Od tego dnia Dodo i rybka bawili się razem każdego popołudnia. Skakali przez fale, liczyli gwiazdy morskie i opowiadali sobie historie. Dodo zrozumiał, że przyjaźń pojawia się wtedy, gdy komuś pomożemy.

Gdy słońce schowało się za horyzontem, a na niebie zapaliły się pierwsze gwiazdy, Dodo wrócił do swojej mamy. Mama otuliła go ciepłą płetwą i zaśpiewała kołysankę. Dodo zamknął oczka, słysząc szum fal i cichy plusk wody. „Dobranoc, oceanie” – szepnął i zasnął spokojnie.