Bajka o czarownicy, która zgubiła uśmiech

— Bajka do czytania —

W lesie Gęstym Cieniu, gdzie drzewa miały brody z mchu, mieszkała czarownica Zgrywka. Miała kapelusz wygięty jak rogalik i suknię w kropki jak biedronka. Ale od samego rana coś jej nie pasowało – każdy liść szeleścił za głośno, a słońce świeciło zbyt jasno.

Zgrywka westchnęła i usiadła na kamieniu. Jej miotła leżała obok, smutno zwieszając włosie. „Dlaczego wszystko dzisiaj jest takie nie w porządku?” – mruknęła. Nie wiedziała, że jej uśmiech gdzieś się schował – za chmurą, pod ziemią, a może w pudełku po ciasteczkach.

Nagle spod liścia wystawiła pyszczek mała myszka Kruszynka. „Czemu jesteś taka niewesoła, czarownico?” – zapytała. Zgrywka wzruszyła ramionami. „Bo nie pamiętam ostatniego uśmiechu. Chyba go zgubiłam.” – odpowiedziała cicho.

Myszka podeszła bliżej i podniosła mały, okrągły kamyk. „Może twój uśmiech nie jest zgubiony, tylko przykryty?” – szepnęła. Zgrywka popatrzyła na kamyk, a potem na lśniącą kroplę deszczu, która zawisła na rzęsie myszki. „Jaka ty jesteś malutka, a jaka mądra.” – powiedziała i… poczuła, że kąciki ust jej drgnęły.

Wtedy z nieba spadła maleńka kropla – na sam czubek nosa Zgrywki. Była chłodna i przyjemna, jak łaskotka. Czarownica zachichotała, a potem roześmiała się na całe gardło. Usłyszał to dzięcioł Stuk-Puk i od razu zrozumiał: znalazł się uśmiech. „Widzisz, nie potrzeba zaklęcia, by być szczęśliwą” – powiedziała myszka.

Zgrywka pokiwała głową, wstała i otrzepała sukienkę. „Masz rację, Kruszynko. Najlepsza magia dzieje się, gdy patrzymy na świat z otwartym sercem.” Podziękowała myszce i kropli deszczu, po czym ruszyła do swojej chatki, niosąc w dłoni kamyk – pamiątkę tego dnia.

Pod wieczór, gdy słońce schowało się za wzgórzem, Zgrywka usiadła na parapecie i uśmiechnęła się do pierwszej gwiazdki. „Dobranoc, świecie” – szepnęła i zamknęła oczy. Wokół chatki zapanowała cisza, przerywana tylko szelestem liści i cichym biciem serca czarownicy.

I tak, z uśmiechem na twarzy, Zgrywka zasnęła, wiedząc, że każdy nowy dzień przynosi odrobinę magii – wystarczy umieć ją dostrzec.