Bajka o biedronce, która zgubiła kropki

— Bajka do czytania —

Dawno temu, na zielonej łące pełnej kwiatów, mieszkała mała biedronka Kropka. Miała czerwone skrzydełka i siedem czarnych kropek, z których była bardzo dumna.

Pewnego słonecznego poranka Kropka obudziła się i przeciągnęła. Chciała polecieć na śniadanie, ale nagle spojrzała na swoje skrzydełka i aż podskoczyła ze zdziwienia – brakowało jej dwóch kropek!

„Gdzie się podziały moje kropki?” – zapytała sama siebie. Zaczęła szukać w trawie, pod stokrotkami, a nawet zajrzała pod kamień. Nigdzie ich nie było.

Po drodze spotkała mrówkę Helenkę, która niosła duże źdźbło trawy. „Helenko, czy widziałaś moje kropki?” – zapytała smutno. Mrówka pokręciła główką, ale obiecała pomóc szukać po pracy.

Kropka poleciała dalej i spotkała pszczółkę Zosię, która zbierała nektar. „Zosiu, pomożesz mi znaleźć kropki?” – poprosiła. Pszczółka uśmiechnęła się i powiedziała: „Zajrzę do każdego kwiatka, może któraś spadła do środka!”

Szukały razem całe przedpołudnie. Nagle mały świerszczyk zawołał: „Kropko, spójrz na ten liść!”. Na liściu leżały dwie małe czarne kropki, które świeciły w słońcu. Kropka przykleiła je z powrotem i poczuła się szczęśliwa.

„Dziękuję wam, przyjaciele!” – zawołała. Mrówka, pszczółka i świerszczyk uśmiechnęli się. „Pamiętaj, że zawsze możesz na nas liczyć” – powiedzieli.

Wieczorem Kropka wróciła do swojego domku pod listkiem. Gwiazdy na niebie migotały jak jej kropki. Przeciągnęła się, ziewnęła i szepnęła: „Dobranoc, przyjaciele. Dobranoc, łąko.” I zasnęła spokojnie.