Zielona sowa Zosia i cisza nocy

— Bajka do czytania —

W zielonym lesie, gdzie drzewa szumiały cichutko, mieszkała mała sowa o imieniu Zosia. Miała piękne, zielone piórka, zupełnie jak liście.

Pewnego wieczoru Zosia usiadła na gałęzi i obserwowała, jak inne zwierzęta się bawią. Wiewiórka zeskakiwała z drzewa, zając biegał dookoła, a jeż turlał się po mchu. Wszystkie były bardzo głośne.

Zosia westchnęła. Ona uwielbiała ciszę. W nocy, kiedy księżyc świecił, czuła się najszczęśliwsza. Postanowiła nauczyć przyjaciół, jak być cicho.

– Słuchajcie – szepnęła Zosia. – Zamknijcie oczy i wsłuchajcie się w szelest liści. Czujecie, jak wiatr delikatnie głaszcze wasze futerka?

Wiewiórka przestała skakać, zając stanął nieruchomo, a jeż zatrzymał się. Wszystkie zaczęły wsłuchiwać się w noc. I nagle usłyszały coś pięknego: cichutkie pukanie dzięcioła w dalekim drzewie.

– Bycie cicho to nie nuda – powiedziała Zosia. – To sposób, by zobaczyć i usłyszeć więcej. Każdy z was ma coś wyjątkowego: wiewiórka zwinność, zając szybkość, jeż kolce, a ja – umiem słuchać ciszy.

Zwierzęta uśmiechnęły się. Zrozumiały, że nie trzeba być głośnym, by być ważnym. Od tej pory co wieczór siadały razem, zamykały oczy i słuchały nocy.

A Zosia, zielona sowa, mrugała do nich swoimi wielkimi oczami i cichutko pohukiwała: 'Puk-puk, czas spać, przyjaciele. Dobranoc.'