Zajączek Filip i nocny las

— Bajka do czytania —

Mały zajączek Filip mieszkał w lesie z mamą i tatą. Każdego wieczoru, gdy słońce chowało się za drzewami, Filip robił się smutny. Bał się ciemności, która zakrywała wszystko wokół.

Pewnego wieczoru, gdy mama powiedziała, że pora spać, Filip wyszedł przed norę i spojrzał w niebo. Zobaczył maleńkie światełka. To były gwiazdy. Migotały jak małe diamenty.

Nagle usłyszał cichutkie pohukiwanie. To sowa Zosia usiadła na gałęzi. „Nie bój się, mały” – powiedziała. „Gwiazdy są jak lampki, które oświetlają las i sprawiają, że wszystko wygląda pięknie.”

Potem z krzaków wybiegł jeżyk Ignacy. „Chodź, pokażę Ci, jak pięknie szumią liście nocą” – szepnął. Filip posłuchał i usłyszał delikatny szum. Liście tańczyły w rytm wiatru.

Wiewiórka Kasia przyniosła orzeszek. „Nocą zwierzęta śpią, ale księżyc czuwa” – powiedziała. „Jest cicho i spokojnie, można odpocząć.” Filip poczuł się odważniejszy. Uśmiechnął się.

Wrócił do nory, a mama przytuliła go. „Widzisz, noc może być przyjacielem” – powiedziała. „Masz tu swoich przyjaciół, którzy zawsze ci pomogą.” Filip zamknął oczy i ziewnął.

Gwiazdy świeciły nad jego norą. Filip poczuł się bezpiecznie i szczęśliwie. Powoli zasnął, śniąc o przygodach w lesie. Dobranoc, mały zajączku.