Mała wiewiórka i spokojna noc

— Bajka do czytania —

W lesie, gdzie drzewa sięgały wysoko do nieba, mieszkała mała wiewiórka o imieniu Ruda. Każdego wieczoru Ruda wychodziła na polanę, aby pozbierać orzechy na kolację.

W lesie, gdzie drzewa sięgały wysoko do nieba, mieszkała mała wiewiórka o imieniu Ruda. Każdego wieczoru Ruda wychodziła na polanę, aby pozbierać orzechy na kolację.

Pewnego wieczoru, gdy słońce chyliło się ku zachodowi, Ruda usłyszała ciche pukanie. To był mały zajączek Szarak, który szukał swojej marchewki.

Ruda uśmiechnęła się i zapytała: „Szaraczku, czy chcesz pomóc mi zbierać orzechy, a potem razem znajdziemy twoją marchewkę?”. Zajączek kiwnął radośnie uszami.

Razem skakali po mchu, zbierając orzechy i szukając marchewki. Nagle zza krzaka wybiegł jeż Igiełka, który niósł na plecach małe jabłuszko.

„Igiełko, chodź z nami!” – zawołała Ruda. „Niedługo zapadnie zmrok, a wtedy wszyscy pójdziemy spać pod gwiazdami.” Jeż zgodził się i dołączył do zabawy.

Gdy niebo zrobiło się granatowe, zwierzątka usiadły na polanie. Ruda podzieliła się orzechami, Szarak znalazł swoją marchewkę, a Igiełka poczęstował wszystkich jabłuszkiem.

Potem położyli się obok siebie na miękkim mchu. Ruda przytuliła się do Szaraka, a Igiełka zwinął się w kłębek. Nad lasem pojawiły się pierwsze gwiazdy.

„Dobranoc, przyjaciele” – szepnęła Ruda. „Jutro znów się spotkamy.” Zamknęła oczka, a cisza otuliła cały las. Gwiazdy migotały spokojnie, śpiewając kołysankę dla śpiących zwierząt.