Książka pełna przyjaciół

— Bajka do czytania —

Pewnego wieczoru mały zajączek Kicuś nie mógł zasnąć. Leżał w swoim miękkim łóżeczku i patrzył na księżyc za oknem. Nagle usłyszał cichutki szelest – to z półki spadła mała, kolorowa książeczka.

Kicuś podskoczył z ciekawości. Otworzył książkę i zobaczył na pierwszej stronie uśmiechniętą myszkę. Myszka trzymała ser i machała do niego łapką. – Ojej, jaka ładna! – szepnął zajączek.

Przewrócił stronę, a tam stała sówka z wielkimi oczami. Sówka czytała inną książkę i mrugała do Kicusia. – Ty też lubisz czytać? – zapytał zajączek, choć sówka nie odpowiadała, tylko uśmiechała się z obrazka.

Kolejna strona przyniosła liska, który trzymał w łapkach balonik. – Hej, lisek, a gdzie idziesz? – spytał Kicuś. Lisek wskazywał ogonkiem na następną stronę, jakby chciał zaprosić go dalej.

Kicuś przewracał kartki i spotkał jeszcze wiewiórkę zbierającą żołędzie, misia trzymającego miodek i małego ptaszka śpiewającego piosenkę. Każde zwierzątko wyglądało tak radośnie, że zajączkowi zrobiło się ciepło na sercu.

Zamknął książkę i pomyślał: – Jakie to fajne, że mam tylu przyjaciół w książce! Choć nie mówią, to czuję, że są ze mną. Książka jest jak magiczne okno do ich świata.

Kicuś przytulił książkę do siebie i ziewnął. Jego powieki zrobiły się ciężkie, a księżyc za oknem świecił coraz jaśniej. – Dziękuję, książeczko, za tę przygodę – wyszeptał i zamknął oczy.

W lesie zapanowała cisza. Gwiazdy migotały nad norką zajączka, a wiatr delikatnie kołysał gałęzie. Kicuś spał smacznie, a w jego śnie wszystkie zwierzęta z książki tańczyły wesoło w blasku księżyca. Dobranoc, Kiciusiu, dobranoc.