Zosia i magiczna zupa ogórkowa

— Bajka do czytania —

Pewnego wieczoru mała Zosia siedziała przy stole i patrzyła na talerz z zupą ogórkową. Była zielona i pachniała koperkiem, ale Zosia kręciła noskiem. – Nie lubię zielonego – powiedziała cicho.

– A wiesz, skąd się biorą ogórki? – zapytała babcia. Zosia pokręciła głową. – Z małych, zielonych księżyców, które spadają do ogródka – szepnęła babcia.

Zosia spojrzała na zupę. – Naprawdę? – Babcia skinęła głową. – Każdy ogórek to maleńki księżyc, który kąpał się w słońcu i deszczu, żeby stać się pysznym.

Zosia nabrała na łyżkę trochę zupy. Powąchała – pachniało latem. Wzięła mały łyk. – Mniam! – zawołała zdziwiona. – Smakuje jak wakacje!

Zjadła całą zupę, a na dnie talerza zostały tylko małe kropelki. – Babciu, a czy ogórki mają swoje domki? – zapytała. – Mają, w ogródku pod liśćmi – odpowiedziała babcia z uśmiechem.

Po kolacji Zosia umyła ząbki, włożyła piżamkę i wskoczyła do łóżka. Babcia usiadła obok i pogłaskała ją po włosach.

Za oknem świeciły gwiazdy, a w ogródku ogórki spały cicho pod liśćmi. Zosia zamknęła oczy i też zasnęła, śniąc o zielonych księżycach. Dobranoc, mała Zosiu, dobranoc, ogórki.