Bajka o zombiakach, które nie chciały być straszne

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie, gdzie drzewa miały listki w kształcie serduszek, mieszkały niezwykłe stworzenia – zombiaki. Były małe, puszyste i wcale nie straszne, choć wyglądały zupełnie inaczej niż wszystkie leśne zwierzęta.

Pewnego dnia mała Zuzia, która uwielbiała odkrywać nowe miejsca, wybrała się do tajemniczego lasu. Wzięła ze sobą koszyk z jagodami i kolorową chusteczkę do nosa. Szła wesoło, podskakując, gdy nagle usłyszała cichutki szept.

Szept dochodził spod wielkiego dębu. Zuzia podeszła bliżej i ujrzała trzy małe zombiaki. Jeden był zielony jak trawa, drugi niebieski jak niebo, a trzeci różowy jak wata cukrowa. Miały okrągłe oczka i uśmiechały się nieśmiało.

– Nie bój się – powiedział zielony zombiak o imieniu Gucio. – My wcale nie chcemy być straszne. Chcemy tylko znaleźć przyjaciela. Zuzia roześmiała się radośnie i usiadła obok nich na miękkim mchu.

Różowy zombiak, Rózia, wyciągnął łapkę i pokazał Zuzi swoje ulubione zabawki – małe kamyczki w kształcie gwiazdek. Niebieski, Nikuś, zaczął opowiadać o tym, jak bardzo lubi zbierać polne kwiaty i układać z nich bukiety.

Zuzia spędziła z zombiakami całe popołudnie. Razem znalazły polanę pełną stokrotek, a potem zbudowały domek z patyków. Zombiaki okazały się bardzo miłe i pomocne – Gucio podał Zuzi wodę, gdy była spragniona, a Rózia zaśpiewała kołysankę.

Wieczorem, gdy słońce zaczęło zachodzić, Zuzia musiała wracać do domu. Pożegnała się z nowymi przyjaciółmi i obiecała, że odwiedzi ich następnego dnia. Zombiaki machały jej na pożegnanie, a ich oczka błyszczały jak gwiazdki.

Od tamtej pory Zuzia często chodziła do zielonego lasu. Nauczyła się, że nie warto bać się kogoś, kto wygląda inaczej. Najważniejsze jest to, jakie ktoś ma serce – a zombiaki miały serca pełne ciepła i życzliwości.

Kiedy nastała noc, Zuzia leżała w swoim łóżku i patrzyła przez okno na księżyc. Wiedziała, że gdzieś tam, w lesie, jej przyjaciele zombiaki też spoglądają w niebo i myślą o niej. Cichutko zasnęła, a we śnie tańczyła z nimi pod rozgwieżdżonym niebem.