Bajka o żółwiu i zającu dla 2 latka

— Bajka do czytania —

W zielonym lesie mieszkał mały Żółwik Tupcio. Tupcio miał twardy domek na plecach i bardzo powoli stawiał kroki. Obok niego mieszkał Zajączek Skoczek, który zawsze biegał szybko i podskakiwał wysoko.

Pewnego dnia Skoczek powiedział: „Tupciu, jesteś taki wolny! Ja potrafię skakać i biegać szybciej niż wiatr!”. Tupcio uśmiechnął się i odpowiedział: „Każdy z nas jest inny, Skoczku. Ja lubię iść powoli i oglądać wszystko dookoła.”

Skoczek zaśmiał się: „To nudne! Chodź, pokażę ci, jak szybko można dotrzeć na łąkę!”. I pognał przed siebie, a Tupcio spokojnie szedł za nim, patrząc na kolorowe kwiaty i słuchając śpiewu ptaków.

Po chwili Skoczek wrócił zmęczony. „Uff, już jestem na łące i z powrotem! A ty ledwo ruszyłeś!” – powiedział. Tupcio odpowiedział: „Widziałem pięknego motyla i małego biedronka. Czy ty też je widziałeś?” Skoczek zmarszczył nos: „Nie, biegłem za szybko.”

Tupcio uśmiechnął się: „Widzisz, Skoczku, każdy ma coś wyjątkowego. Ty jesteś szybki, a ja dostrzegam małe rzeczy. I oboje jesteśmy wspaniali.” Skoczek pomyślał chwilę i powiedział: „Masz rację. Może następnym razem pójdę z tobą i też zobaczę motyla.”

I tak od tego dnia Żółwik Tupcio i Zajączek Skoczek bawili się razem. Skoczek biegał, gdy chciał się wyhasać, a potem spokojnie szedł z Tupciem, podziwiając świat. Byli najlepszymi przyjaciółmi.

Wieczorem, kiedy słońce schowało się za lasem, Tupcio i Skoczek usiedli na miękkiej trawie. Patrzyli na gwiazdy, które migotały jak maleńkie światełka. Skoczek ziewnął: „Jestem zmęczony, ale szczęśliwy.” Tupcio przytulił się i szepnął: „Dobranoc, przyjacielu.”

I tak, pod rozgwieżdżonym niebem, obaj zasnęli spokojnie, wiedząc, że każdy z nich jest wyjątkowy. A gwiazdy cichutko nuciły im kołysankę. Dobranoc, mały żółwiki i zajączku.