Bajka o żołnierzach i leśnym moście

— Bajka do czytania —

Mały Tomek miał pokój pełen zabawek, ale najbardziej lubił swoje plastikowe żołnierzyki. Byli mali, zieloni i stali w równym szeregu na półce. Każdy wieczór Tomek wyjmował ich i wymyślał nowe przygody.

Pewnego razu żołnierze postanowili sprawdzić, co dzieje się w lesie za domem Tomka. Dowódca Oddziału, kapitan Grzyb, uniósł rękę i powiedział: „Żołnierze, czas na patrol! Musimy sprawdzić, czy mieszkańcy lasu są bezpieczni.”

Najpierw dotarli do strumienia. Po drugiej stronie stała mała jeżyczka, która nie mogła przejść, bo małe nóżki ślizgały się na mokrych kamieniach. „Pomóżmy jej!” – krzyknął dzielny żołnierz Radek. W jednej chwili wszyscy zaczęli nosić patyki i liście, by zbudować most.

Kiedy most był gotowy, jeżyczka przeszła suchą łapką. „Dziękuję, żołnierze! Jesteście naprawdę odważni!” – pisnęła radośnie. Kapitan Grzyb uśmiechnął się pod wąsem. „Odwaga to nie tylko walka, to także pomaganie tym, którzy potrzebują wsparcia.”

Nagle z oddali dobiegł hałas. To wiewiórka Kicia biegała w kółko, bo iskra z ogniska wetknięta w liście zaczęła dymić. „Pożar! Wzywamy straż leśną!” – zawołał Radek. Ale kapitan Grzyb rozejrzał się i powiedział: „Nie ma straży, ale mamy wodę w strumieniu! Ustawmy się w rzędzie i podajmy sobie wiaderka liści.”

Żołnierze utworzyli żywy łańcuch. Każdy podawał kolejnemu liść zwinięty jak kubek pełen wody. Po chwili iskra zgasła, a dym rozwiał się w powietrzu. Wiewiórka Kicia przytuliła się do najbliższego żołnierza. „Uratowaliście mój domek!” – zawołała ze łzami w oczach.

Wracając do domu, żołnierze byli zmęczeni, ale szczęśliwi. Tomek, który cały czas obserwował zabawę, powiedział: „Jesteście najlepszymi przyjaciółmi, jakich można sobie wyobrazić.” I położył ich delikatnie na poduszce, by odpoczęli po dzisiejszych wyzwaniach.

Gdy Tomek zgasił lampkę i wtulił się w kołdrę, przez okno wpadało światło gwiazd. Żołnierze stali na parapecie – cisi, czujni, gotowi na kolejne przygody. Ale tej nocy nie było już potrzeby nikogo ratować. Las spał spokojnie, a w pokoju Tomka zapanowała cisza.