Bajka o złotowłosej wiewiórce i trzech misiach

— Bajka do czytania —

W lesie, gdzie drzewa sięgały nieba, mieszkała mała wiewióreczka o imieniu Złotowłosa. Miała rude futerko, które błyszczało w słońcu, i ogonek puszysty jak chmurka. Pewnego dnia zgubiła swój największy skarb – złoty orzeszek, który dostała od babci.

Złotowłosa szukała wszędzie: pod krzaczkiem jagód, w dziupli starego dębu, nawet w norce kreta. Orzeszek jakby zapadł się pod ziemię. Wiewióreczka usiadła na mchu i zaczęła cicho płakać.

Nagle usłyszała tupot wielkich łap. To trzy misie – Mama Misia, Tata Miś i mały Miś Rudy – szły na spacer. Zobaczyły smutną wiewióreczkę i zapytały: „Co ci się stało, mała?” Złotowłosa opowiedziała o zgubionym orzeszku.

Mama Misia pogłaskała ją po głowie. „Nie martw się, pomożemy ci go znaleźć. Gdzie go ostatnio widziałaś?” – spytała. Złotowłosa wskazała łapką w stronę polany pełnej stokrotek.

Razem przeszukali polanę. Tata Miś przeszukiwał wysokie trawy, Mama Misia zaglądała pod kamienie, a mały Miś Rudy wąchał ziemię. Nagle Miś Rudy zawołał: „Znalazłem! Leży pod liściem klonu!”

Złotowłosa podbiegła i zobaczyła swój złoty orzeszek. Był cały i piękny. Uściskała misie i podziękowała im z całego serca. „Jesteście najlepszymi przyjaciółmi, jakich można spotkać!” – powiedziała.

Mama Misia uśmiechnęła się. „Widzisz, mała, kiedy jesteśmy razem, każde zmartwienie staje się mniejsze. Pamiętaj, że zawsze możesz na nas liczyć.” Złotowłosa zgodziła się i zaprosiła misie na podwieczorek do swojej dziupli.

Wieczór zapadł cicho nad lasem. Gwiazdy zaczęły mrugać na niebie, a księżyc delikatnie oświetlił drogę do domów. Złotowłosa pożegnała się z misiami i wślizgnęła do swojej kryjówki, tuląc złoty orzeszek. „Dobranoc, misie” – szepnęła. I zasnęła głębokim snem, marząc o przygodach i przyjaźni.